O pâdşâh-i mu’azzam ki kurs-i mihr ü mehi
Sezâdur itse felek tâc-i peyk-i zer-külehi
Sa’âdet ile kuşandukda şâd idüp sipehi
Miyâna tîg-i murassa’-nitâk-i pâdşehi
Sipihr tâkına târîh-i sâl-i yümn-âsâr
O şehlâ çeşminün tîr-i nigâhı çifte peykândur
Anunçün tarfetü'l-’ayn içre zahmı der-dil ü cândur
Dehân-i zahm-i dil kâdir mi şerhe dökdügi kanı
O ahvel gamzeler kim iki yüzli tîg-i bürrândur
O şûh-i mevlevî hüsniyle reşk-i âftâb oldı
Tenûreyle derûn-i hâlede çün mâh-tâb oldı
Görüp dil germ-cevlân şu’le-i cevvâleveş rûyın
Misâl-i mûy-i âteş-dîde vakf-i pîç ü tâb oldı
Pâdşâh-i bahr ü ber İskender-i kişver-sitân
Vâris-i vâlâ-nijâdı devlet-i ced-ber-cedün
Hazret-i hân Ahmed-i gâzî-i sâlis kim olur
Hâk-i pâyı tâc-i ikbâli mülûk-i emcedün
Pâdşâh-i rub’-i meskûn şehryâr-i şark ü garb
Hazret-i sultân Ahmed hân mülûkün erşedi
Fenn-i isti’dâdda ol feylesûf-i kâmilün
Bû ‘Alîdür mekteb-i zihninde tıfl-i ebcedi
Pây-i hum taht olur meşreb-i şâhânemüze
Halkadur dîde-i Cem dergeh-i mey-hânemüze
Ferş âyîne olur seyl-i fenâ-hânemüze
Reşk ider kasr-i şehân gûşe-i vîrânemüze
Pür-fitendür gamze çeşm-i nîm-hâbundan senün
Nısfı çıkmış tîgdür gûyâ kırâbundan senün
Bir dahı nûş-i mey-i nezzâreye tâkat mi var
Öyle mestem bâde-i reng-i hicâbundan senün
Reng-i rûyunla olup müttehid eczâ-yi nigâh
Sûret-i şu’le-pezîr oldı heyûlâ-yi nigâh
Alma göz habsine ol Yûsuf-i hüsni ey dil
Ana zindân olur âgûş-i Züleyhâ-yi nigâh
Revâ mı bî-sebeb cevr ü cefâlar eyleye câna
Bahâne ister iken ol şeh-i bî-dâdum ihsâna
Olur dîvâne-dil anı görince ‘âşık-i zârı
Gönül baglarsa ‘ayb itme o zülf-i ‘anber-efşâna
1
Sözdür olan ârâyiş-i mecmû’a-i cûd
Sözden düzilür dü-mısra’-i bûd ü ne-bûd
Söz olmasa kâf ü nûn ile cilve-nümâ
Gelmezdi bu kâ’inâta âsâr-i vücûd
2
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!