Âlem geceye dönmeden sırtını
Yüzünü dönmez şafaklar,
İşte o andır tükenişi karanlıkların
Açılır gözlerden kirpik kirpik düşen gölgeler
Ufukta morarmış dudaklarıyla
Üşür dünyam yalnızlığında,
İsli bir lâmbaya bakar gibi bakıyoruz
Güneş tutulması gözlerimizle
Karanlıklara korkarak giden
Akşam gibiyiz.
Uygarlıklar aydınlıksa
Neden yokolmuyor karanlıklar.
Siz yapamazsınız herşeyi
Şair yapar.
Gökkubbeyi ters çevirir
Kadeh yapar.
Koyar şarabı içine
Şerefine kaldırır
Doğduğumuzda üryan bedenimle buluştu
Özgürlüğün mavi kuşları,
Ben büyüdükçe o hep aynı kaldı içimde
Özlem kanatlı...
Ahmet TIĞLI 3.9.2006 (Sevgi Merdivenleri)
Gel kardeşim takıl peşime
Nereye gidiyoruz deme
Gideceğimiz yer uzak değil
Gönüldebn ırak değil.
Mavi gözlü yavuklun mu var
Yeşil gözlü sevgilin mi
Yıdızlar uykuda
Gece uykusuz kalmış
Dokunmayın yüreğime
Tükeniyorum...
Sokakta ulu orta kırbaçlanmış
Küheylan gibi
Ne oldu sevgilere?
Birden düştü gözümüzden
İhtiyaçmı kalmadı ne
Sevgisizliğin kol gezdiği
Sokaklarda...
İstirahate çekilir gece gözlerimde
Yıldızların söndüğü kuytularda
Dağ yosunlarından suların çekildiği
Yosunculların yapıştığı saatlerde
Yorgun saatlerin bir bir üstüne
Yıkılışıdır zaman
Ufuk çizgisinden uzaklaşıyor gözler
batan güneşin ardı sıra ıslak
aydınlık büyük aydınlık!..
Cehaletin gözlerine inen yumruk
zulme galebe çalan bir salkım ışık
talan edilen yaşamlar yalan her şey yalan
Durulmuş bir denizdir
engin gözlerin
yavaş yavaş vurur göğsüme
sahili döver gibi.
Hiç bir şey mutlu edemez beni
senin mutluluğun kadar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!