Ahmet Tığlı Şiirleri - Şair Ahmet Tığlı

Ben sustum susmadı sevdam
Hüzzama çalındı tüm şarkılar
Bulutlara nasıl yükleniyorsa yağmurlar
Öyle yüklendin gözlerime
Umuda yolculuğa çıktı muhacir düşlerim
Mekânsız kuşlara döndü gönlüm

Gene bir akşam üzeri rüzgârı
Gönlüme eserek geçiyor,
Bir Ay gülümsüyor,
Uzaklardan göz kırpıyor
Senin için yakamozlarda diyor.
Gülümse ey sevgili,gülümse! ..

Senin sevdalarını tüketemedim
Katlanarak eklendi yüreğime
Bin yıl mı geçti bilmiyorum
Yediuyurlar gibi kaldım
Gönül mağaranda...
Ben hep yağmurla geldim sana

Ne zaman uyansam sen yoksun
Zaten olmadın,
Bir bahar kadar gülümsemedin
Sarı bir yaprak kaldın
Gönlümün dalında yeşeremedin.
Sanal kaldı herşey;

Yalnızlık gecenin yıldızlarıyla eksilir
Milyarlarca ışık yürek arterlerinde
İçimizde kırılan aynalara inat
Senin gözlerin yaş dolduran yakamoz
Benim gözlerimde sevda olur
Sessizliğin sindiği susuz yaz gecelerinde

Seni sevdim;
Kelebeğin kanatları kadar sessiz
Ne denizlerin sesi,
Ne rüzgârların uğultusu muştuladı
Bakışlarıma kör geceler gibi baktın
Yüreğim okyanuslarda sustu.

Seni sevebilmek;
Bir mahkûm gibi çaresiz
Mapusane duvarları kadar
Soğuk ve anlamsız,
Yaz ortasında güneşsiz ve yalnız...
Seni sevebilmek;

Seni sevmek yıldızları öpmek
Ay'ı okşamak gibi birşey,
Işığını hapsettim gözlerime
Karanlıkları yırtmak için.
Seninle ulaştım aydınlığa
Gönül yakamozlarının

Mutluluğun sahillerinde kırık suyum
Kumsallarında köpük köpük
Kızıl güllü ufukların
Örtüsünü çekmeden gecene
Kollarında kanatlanalım özgürlüğe
Kum taneli sonsuzluğun

Akşam mor salkımlarıyla gelir
Elinde fırçasıyla güneşin
Ufuk çizgisinden uzaklaşan karanlığıdır
Gecelerin değişmeyen yüzü
Nöbetçi askerlerin namlularından parlayan
Mehtabın gözlerindeki fer