Ahmet Tığlı Şiirleri - Şair Ahmet Tığlı

Asude bir bahar salınıyor yapraklarda
bır ağacı öpücüklere boğuyor rüzgâr
gözlerin serin bir meltem gibi
geziniyor yüzümde...
İçimde fırtınalar kopuyor
denizin dalgaları hani yalar ya sahili

Gene bir akşam üzeri rüzgârı
Gönlüme eserek geçiyor,
Bir Ay gülümsüyor,
Uzaklardan göz kırpıyor
Senin için yakamozlarda diyor.
Gülümse ey sevgili,gülümse! ..

Senin sevdalarını tüketemedim
Katlanarak eklendi yüreğime
Bin yıl mı geçti bilmiyorum
Yediuyurlar gibi kaldım
Gönül mağaranda...
Ben hep yağmurla geldim sana

Ne zaman uyansam sen yoksun
Zaten olmadın,
Bir bahar kadar gülümsemedin
Sarı bir yaprak kaldın
Gönlümün dalında yeşeremedin.
Sanal kaldı herşey;

Yalnızlık gecenin yıldızlarıyla eksilir
Milyarlarca ışık yürek arterlerinde
İçimizde kırılan aynalara inat
Senin gözlerin yaş dolduran yakamoz
Benim gözlerimde sevda olur
Sessizliğin sindiği susuz yaz gecelerinde

Seni sevdim;
Kelebeğin kanatları kadar sessiz
Ne denizlerin sesi,
Ne rüzgârların uğultusu muştuladı
Bakışlarıma kör geceler gibi baktın
Yüreğim okyanuslarda sustu.

Seni sevebilmek;
Bir mahkûm gibi çaresiz
Mapusane duvarları kadar
Soğuk ve anlamsız,
Yaz ortasında güneşsiz ve yalnız...
Seni sevebilmek;

Bu şehrin sevdasını seviyorum
Onun için içimde büyütüyorum
Artık neredesin önemli değil
İstanbul'dasın biliyorum.
Nefesin havasında,gülüşün kulağımda
Gözlerin gözlerimde,

Seni sevmek yıldızları öpmek
Ay'ı okşamak gibi birşey,
Işığını hapsettim gözlerime
Karanlıkları yırtmak için.
Seninle ulaştım aydınlığa
Gönül yakamozlarının

Mutluluğun sahillerinde kırık suyum
Kumsallarında köpük köpük
Kızıl güllü ufukların
Örtüsünü çekmeden gecene
Kollarında kanatlanalım özgürlüğe
Kum taneli sonsuzluğun