Akşam mor salkımlarıyla gelir
Elinde fırçasıyla güneşin
Ufuk çizgisinden uzaklaşan karanlığıdır
Gecelerin değişmeyen yüzü
Nöbetçi askerlerin namlularından parlayan
Mehtabın gözlerindeki fer
Kesişen gözlerimiz bir sevdayı arar gibi
Gerçek mi düş mü gönlüm bunu sorar gibi
Bir bahar havasına düşen bir cemre gibi
Isıttın yüreğimi bir bahar yeli gibi.
Sen ne Mina'da şeytan taşlayan taş yığını
Ne yanardağdan fışkıran lâvsın
Nisan da kar mı yağar sevgili,
Sen yoksun ya,kış direniyor
Gözleri bembeyaz nisanın
Sen yoksun ya;
Karları erimiyor baharın.
Güneş mavi gözleriyle bakmıyor
Susun yıldızlar
Sevgilim gözleriyle konuşacak
Karanlıklar silinecek
Mehtap göz göz inecek
Arsız gecelere
Bir kutup yıldızı
İçimin gecesine düşen yıldız
Hangi dünyalardan getirdin
Mehtabın meltemini
Ağzında muştular taşıyan güvercin
Rüzgarlarına kurdum hamağımı
Aşkın iplerine tutunarak
Yarım kalmış hevesleri
Taşımaktan yorgun gönlüm
Sevdaların rüzgârına
Kapılıpta esen gönlüm.
Karanfilin kokusuna
Gülerken acıyor her bir yerlerin
Yarana sevginin merhemini sür
Acılar iz yapmış kalbin üstünde
Dertlerin baharda defterini dür.
Ellerin elimde bitsin dertlerin
Kuşlar günbatımında geldiler
Akşam serenatına
Çok sesli koro saltanatına
Ruhumun koruluğuna kurdular
Enstrümanlarını
Güneşimin yutulduğu saatlerde.
Sevmek kolay değil be arkadaş
Sevdin mi yüreğini koyacaksın
Bir yüreğin yanına,
Gözlerine pembe bir gözlük takacaksın
Dünyan değişecek bir anda
Yıldızlar daha bir parlayacak gözlerinde
Sevmek;
Akşamın gölgeleri karartırken
İçimizi,
Geceleri durdurabilmektir
Ay'ın şavkında karanlıkları
Umutlar kırıla kırıla
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!