Utanç diyarında bir uçtan bir uca suskunluk
Mecalsiz okyanustur vicdanlar çalkantıdan
Gözlerimiz karanlık toplar güneşin sükûtunda
Kızıl deniz kızıla çalar her çılgınlık anında
Burada fırtına yalnız karanfilleri kopartır
Karanfiller kızıl renkli çiçektir burada
Martinikli zencinin öfkesi
kabarmış iki paylaşım arası
ölmeden ölmeği öğretir
güneşin gözleri...
Soğuk bir karanlıktır çöllerin ortası
savrulur gökyüzüne yıldızlar
Benim de koku alma duygularım var
arkaik insan kadar
bir yarasa duyargaları gece keyfi
sen kanatlarını çırp bir kelebek gibi
ben duyarım kokunu nefes egzersizlerinde
küresel bir köyün sakinleriyiz aslında
Biliyorum lebiderya gözlerin
Hayallerimde yaşayan
Arkanı döndüğün denizlerde
Ve sessizliğinde suların
Boğulup giden hayallerimin.
Yarım kalan ne varsa yüreğimde
Öfken denizler kadar kabarık
Bunu anlar yüreğim
Sevda çılgın bir rüzgârdır
Senin sahillerinde durur
Melek yüreğinde bir serseri kurşun
Terazinin kefesinden fırlar
Yetmiyor sarı alevin çabası
gökyüzünün siyah soluğunu dağıtmaya
yürüyor çıplak ayaklar yoksulluğun bulvarlarında
isimsiz gölgeler düşüyor güz yapraklarından
kazınırken mideler açlık sınırında
uçuşuyor müjdeler rüzgârlarda
Bir bıraksam aşk tatile çıkacak
Bahar rüzgârlarının ardı sıra
Meçhul iklimlere uçacak
Yeniden doğmak için yeniden ölecek
Kimbilir belki de hiç doğmayacak
Bir bıraksam taç yapraklarından
Birşeyler yürüyor içimizde
Bunu duyuyorum,
Bir kaktüs yalnızlığı çöllerinde
Suyunu veriyorum.
Serap değil bu,
Karanlık dehlizlerin ucundan
Sallanıyordu bir beşik gibi kent
karanlığın içinde baykuş gözleri
çatlayan duvarlar patlayan camlar arasında
yırtıyordu bir kadın hançeresini
korkunç bir cehennemdi yerin altında
uğultuyla kopan beton parçaları
İçimizde zamansız bir zaman
Hiç durmadan çekiyor peşrevini
Detone sevdamızın bozuk tellerine
Ayrılık düşlerimizin burçlarından uzakta
Kızıl gözlü bir baykuş gibi
Seyrediyor halimizi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!