Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Seveni yorma

İnceden dokunsan inci mercanım
Kabımı taşırma ben de bir canım
susturma sesimi biter heycanım
Sevdik diye azap, şeytan belleme

Sever mısın beni güzel

Aşıkların mutluğu ne gezer
Bir aşkı ziyanda ömrümüz güzel
Böyle geçmiş sevdalar evvel ezel

Sevgisiz

Saçlarına dokunuyorsun buzdan
Koluna giriyorsun yüzü ötede
O çocuk seni hak etmiyor ki

Sevince böyle oluyor

Gülen yüzün ömürlük doyumda
Tutuldum sevda aştı boyumda
Aklım başıma geldi sonumda
Sonunda aldığım kuru hava

Sevme

Kahrı çekilmez mi sevgilinin
Derdi sevilmez mi sevgilinin
Taştan yük olsa omuzlarında
Sevdasından gül açar bağrında

Sevme demeyin bana

buluşmak istiyor ufkuna çarkın
suların gürleyen akışına bakın
bir deniz hasreti maviden yakın
bir cezmi alamet sevdaya bakın

Sevmek bir bilmece

Türkü söyledim sokağında gece
Yoluna döktüm güller günlerce
Koşturdum peşinden durdum delice
Yar duymaz yar dinlemez yar anlamaz

Sevmek istiyorum

sallanıp dağ eteklerinde
uzanıp nehirlerin kıyısında
gül çiçek yeşilliklerin içinde
gönlümce gün güneşte

Sevmek kendinle başlar

solgun yüzümü
biraz kadere biraz da hedere
kahrı kelam ettim nice zamanlar
gülmek denen şeye sırıtarak bakarken

Sevmelere doy sevdiğim

Sevmektir hayatın tadı
Kalpte çarpar yârin adı
Ceza kesmez müftü kadı
Sevmelere doy sevdiğim