Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Sen bütün baharlara bedelsin

Hiç sarışın sevgilim
Olmadı, olmamıştı
Hele yeşil gözlüsü
Sarışın yeşil gözlü

Sen bu yaranın merhemi değilsin

Sevda bağlarında açmış güllerin
Bülbülü mest eder dudu dillerin
Türküsü olmuşsun gurbet ellerin
Sen bu yaranın merhemi değilsin

Sen dağları bilmezsin


Bakma öyle uzak soğuk duruşuna
Özgürlük ateşinin yandığı yerdir

Sende çürür gidersin

Hani dünya senin idi efendim
Talan olmuş bağın malların nerde
Saraylar hanların vardı efendim
İpek halıların çulların nerde

Sende git yalnızlık

Gel bırakma elimi yalnızlık
Ne dostlar ne sevgililer kaçtı
Bir tek sen kaldın yanımda sadık

Seni anlamak

Billur pınarlar gibi berrak akan
O gözlerin değil mi beni yakan
Ördükçe duvarlar üstüme yıkan
Bir anın bir ana uymadı sevdam

Senin adın mutluluk

üşütmedi kış günlerinde
sıcaklığın koynumda yandı durdu
seninle doydum yoksulluğumda
gülüşüne bir servet birikti

Seni nasıl sevsem

Kalbim sudan çıkmış balık misali
Toza dumana katıyor kumsalı
Adın muska yapıp boyna asalı
Yazamadım cana bir aşk masalı

Sen kimi sevdin

Saçların darmadağın perişan
Yüzün ani harabelerinden yıkık
Nasıl oldun böyle boynu bükük
Gezme muradı gözünde dökük

Senyora

Ah o gün ecele izin verdik biz
Bilirdik doğumu ölümü kural
O andan beri hayatımız tuz buz
Sevdayı kızartırken yüzler al al