Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Tabip gelmiş ne çare

Sen bilmezsin yarayı boşa deşme
Göz yaşlarım akıyor kanlı çeşme
Ben düşümüşüm sen bari düşme
Penceremde ölü kuşlar uçmuyor

Tabiri caiz

Yüreği dışa vurdu
Kemirdi içini kurdu
Kaç zaman ıslak
Taşlar çimlendi

A canım
Hangi yarama tuz basacaksın
Yürek parça parça ağızda
Sevda kan kusuyor

Tâğut yaylasında Temmuz ağlıyor

Talih

Ben yağmurken
Bulutsu bulutsu ağlardım
Çal çamur olurdu ayaklarım
Sonra bereket açardı yüzüm

Taşınmışsın yüreğimden

Öyle cız çıplak bırakıp gitmişsin
Böylede olur mu aniden habersiz
Gecenin bir vakti
Uykumu bölmüşsün rüyamın ortasında

bu güzellik başka elden
kokusu kekik karanfilden
anlarmı ki bizim dilden
gülümsesem ürker keklik

yanak tombul alın tepik

Topik

İnceciktin sen tombulum
Bel saramaz artık kolum
Görmeyeli ne olmuşsun
Birazda kısalmış boyun

Türküle beni

çek elini çek elimden
yaram kanar yara kanar
usandım elin dilinden
yanar ateş alev sarar

Tutkunum

ey dikenine gül olduğum
kışına buz olduğum
güzünde sararıp solduğum

Tutuklu

Gözlerin tuttu beni
Kitlendim bir zindana
Ellerim boş çırpınıyor
Ayaklarım mıh çakıldı