Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Şenay

görünce ay avucumda donuyor
yıldız yağıyor bulut buz kesiyor
aşkın beni gözlerinden asıyor
ne olacak benim halim şenayım

Sen bana gelsen

Sen bana gelsen buluttan atıma
Bindiğim gibi yıldızları toplarım
Ay'ı yakalayıp boynuna takarım
Ferhat olmaz ki sevda dağında

Sen bana varmadın

dönüşü olmayan yol oldun yarim
peşinde koşmaktan düşüp yoruldum
sevdim kaldım sende ne oldu kârim
elde saz dilde söz deva bulmaz aşk

Sen benden vaz geçince

Bülbülüm sesim duyulmaz dalda
Gül solar gazeller savrulur yolda
Yanar kalırım bir cehennem korda
Aşk-ı sevda yazmaz kalem bir daha

Sen beni bekleme

Beni ağustostan say böceği gibi
Rakam tutamıyorum ceplerim delik
Çarşı Pazar bana hayran hayran bakar
Tövbe bakmıyorum hata bazı bazı

Sen benim gönlüme yara açarsın

Selamsız sabahsız gelip geçersin
Sevda çeşmesinden sular içersin
Sevdim diye kanat çırpıp uçarsın
Sen benim gönlüme aşkı saçarsın

sen benim yârim olsan

çiçeksiz mevsim bırakmam
dünyayı maviye boyarım
sana baharlar getiririm
sen benim yârim olsan

Seni kuruyorum kafam içine
İç kemirir ince fikirlerim var
Senden uzak saplantı rüzgâr
Savuruyor gün gün beni kora
Günyüzü görmez şiirlerim var
Adını koyamadığım isyanlar

Senyora

Ah o gün ecele izin verdik biz
Bilirdik doğumu ölümü kural
O andan beri hayatımız tuz buz
Sevdayı kızartırken yüzler al al

Serde hasretlik var

Çöllerde kavrulmuş kum yangınıyım
Gel de beni sahillerine taşı
Derviş misali yollar yorgunuyum
Yüreğimde yangın yarin bakışı