Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Pervane

Emanet bedenim benden ayrı gezer
Ruhumda çiçeklenen gülistandır aşk
Canda cananın gül cemalinden bezer
Kudreti hikmeti haktan gelendir aşk

Raziye

tavana sarımsak asmış
şeytanları kovsun diye
kapıya nal uğur getirsin diye
masanın üstünde yapma çiçek

Reva

Bağ başını tutan güzel
Destelemiş güller güzel
Gülüyorsun güzel güzel
Sazlı sözlü türküm mü var

Rüzgâr

Yaz baharı katmışsım hazan hüzne
Sevda vurur dalıma esmişim rüzgâr
Ayaz mevsim yürür sevda yüzüne
Gül yaprağı kurur susmuşum rüzgâr

Rüzgâr dindi

cihana hükmeden derya gözlerin
sürmeler akmış karışmış yanağa
ömre sığmaz inciten kem sözlerin
bir gün gelir oda elbet geçecek

Sabah yıldızı

Şu seher vakti salada
Oturmuş eller duada
Körpe kuzular yuvada
Ciğer dağlaya dağlaya

Sabır

Bu gün tufanım
Bir tatlı gülümsemeye
İki tatlı söze muhtacım
Gökyüzü indirin üstüme

Sabır kuşu

Kardelen sanarak buza kondu
Dayanmadı sert ayaza dondu
Bilmedi başa gelen oyundu
Kanmıştı kışın vız geçtiğine

Saçın yolasın

Gül oldum gül dağına
Bülbül konmaz dalıma
Hele bakın şu zalima
Mecnun etti çölüne vay vay

Şad eyle

Gel benim gönlümün şahı
Gönül sevdanın dergahı
Gökten indir yıldız mahı
Tatsız günümü dad eyle