Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Özlerim

Islanırsa gözün, gözüm ağrısı
Çizik çizik yürek, çöl haritası
Bil ki ıpıslağım, çırıl çıplağım

Özünü özüme kat

masa susamış sandalye aç
bekliyorum hadi sofranı aç
ağaç oldum ağaç saat kaç
altı üstü bir çay muhabbette

Pare pareyim

Gönül dağlarında rüzgâr esiyor
Güzeller dökülmüş yolu kesiyor
Yârim küsmüş bürünüp susuyor
Gül kokusu karışmış yellere vay

Perde sarıçiçek


Şiirlerimin hepsinde gül adın
Bilsen nasıl kanatır senin yadın
Söyle ya sen hiç adımı anmadın

Pervane

Emanet bedenim benden ayrı gezer
Ruhumda çiçeklenen gülistandır aşk
Canda cananın gül cemalinden bezer
Kudreti hikmeti haktan gelendir aşk

Raziye

tavana sarımsak asmış
şeytanları kovsun diye
kapıya nal uğur getirsin diye
masanın üstünde yapma çiçek

Reva

Bağ başını tutan güzel
Destelemiş güller güzel
Gülüyorsun güzel güzel
Sazlı sözlü türküm mü var

Rüzgâr

Yaz baharı katmışsım hazan hüzne
Sevda vurur dalıma esmişim rüzgâr
Ayaz mevsim yürür sevda yüzüne
Gül yaprağı kurur susmuşum rüzgâr

Rüzgâr dindi

cihana hükmeden derya gözlerin
sürmeler akmış karışmış yanağa
ömre sığmaz inciten kem sözlerin
bir gün gelir oda elbet geçecek

Sabah yıldızı

Şu seher vakti salada
Oturmuş eller duada
Körpe kuzular yuvada
Ciğer dağlaya dağlaya