Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Oy meyhaneler

Dağılsın mezeler kadehler dolsun
Gözler boncuk mavi kaş keman olsun
İsterim o güzel yar benim olsun
Oy meyhaneler İçer divaneler

Özlemindeyim

kokun gelir burnuma
gülistana gömülür gönül
açmaya gül utanır

Özgür olmalı

Gönlünce uzanıp dere kenarına
kurbağa sesi duymalı
çimenlerde yuvarlanıp
uğur böcekleri uçurtmalı

Özledim dağlar

Iğdır ovasında yonca
Ağrı dağda solar gonca
O yâr nazlı pekte ince
Vay beni beni, ben ölem

Özlem

Öz eridi özlemlerinde göz kaldı
Gün oldu sözde bitti, ah sevgili
Yine de bir ulaşılmaz haz kaldı
Aşk yardan hediyesi, ah sevgili

Özlemim

Nuh nebiden beri
Takvimlere kapandım
Yağmura sele tutulmuşum
Ipıslağım

Özlerim

Islanırsa gözün, gözüm ağrısı
Çizik çizik yürek, çöl haritası
Bil ki ıpıslağım, çırıl çıplağım

Özünü özüme kat

masa susamış sandalye aç
bekliyorum hadi sofranı aç
ağaç oldum ağaç saat kaç
altı üstü bir çay muhabbette

Pare pareyim

Gönül dağlarında rüzgâr esiyor
Güzeller dökülmüş yolu kesiyor
Yârim küsmüş bürünüp susuyor
Gül kokusu karışmış yellere vay

Perde sarıçiçek


Şiirlerimin hepsinde gül adın
Bilsen nasıl kanatır senin yadın
Söyle ya sen hiç adımı anmadın