Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Ağırdır sevda

Esrik bir kış ayazında
Vurmuşum kendimi sarp kayalara
Kardelen patlıyor anıl şafağımda

Ağır geliyorsun ağır

Durumumun seninle ilgisi yok
Anlayacağını da sanmıyorum
Yüreğimi soğutuyorum desem
Çünkü bana ağır geliyorsun

Ağır veda

Senin gözlerinde gördüm maviyi
Sanki gökyüzüne bakmamışım hiç
Önce yok yeni tanıdım seviyi
Acaba böyle sevmemiş miydim hiç

Ağrı dağı atışması

KÜÇÜK AĞRI
Giyinmişsin gelin duvağı
Beyazın karaları bağlar
Çimenin çiçeğin kan ağlar

Aha geldim gidiyorum

Esip tozma gönül gül bahçeleri
Seyran edip uzaktan gülçeleri
Geldi geçti bu yoldan niceleri
Gönül kanma şu dünya devranına

Çal bir hava oynak

sen değilmisin o gece yıldızı
asmalı bağın şen şıngırdak kızı
yürekler yakıyor şu işve nazı
gül kokular saçıp kaçma uzağa

Cana kıyılmaz canan

toprağın bağrında kederim anla
ey sevdiğim günah ahımı alma

Cancağızım

Üstüme üstüme palas pandıras
Kırk entrika kumpas yıkılıyorsun
Şahlanıp şahlanıp kuduruyorsun
Bu devran senindir be cancağızım

Aşk beni

gül kokusu böler gece uykumu
bir çift gözün gözlerime sokumu
hazan vakti bağda gazel dökümü
bağdan bağa sürer aşk beni beni

Aşk benim

dalıp bahçe güllere
gözün dikip çöllere
mecnun arama divane benim
aşk benim sevda benim