Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Aşkı aşk eden âşık

Senden ayrı nefes almak efkârdı
Yaşanacak güzel günlerim vardı
Sevdadan sarhoş gönlüm bahardı
Yıldızdan gökkuşağı mehtap vardı

Aşk için

Ey sevgili sun o zehri şerbeti
Aşk için değil mi onun cenneti
Ben cürümünü almışım boynuma
Artık hiçbir sözün yoktur kıymeti

Aşk ı muhabbet

Ey karanlığıma doğan ışığım
Ben kavli beladan sana aşığım
Kucak açmış sana evim eşiğim
Kul olurum pervaneyim pervane

Aşk-ı naz

üstüme aşk döktüler
gül koktu
elimden tuttu

Aşkın deryası

Bülbülün ötüşünde gülün kokusu
Gülün dalının diken diken dokusu
Derindir derinde sevdanın kuyusu
Duyulmuyor sesim gel inletme beni

Aşkın diline düşme gönül

Aynalara sarılıp süslenirsin
Kendi kendine güler hislenirsin
Ne yedin içtin neyle beslenirsin
Aşkın diline düşme ha ne olur

Aşkın ömrü kısadır

Bu sevda sürecek sonsuza derken
Çar çabuk geldi bir ayrılık erken
Sineme batar sevdiğim gül diken
Zehir oldu doldu sevda kadehim

Acı gül

dağlar sevda söyler
ovalar gül çiçek bağlar
söyle şimdi tenhalarda kim ağlar
yağmurların hangi nehre akar

Açmaz

Âlemi çiğner gezer bak düşküne
Gönül verilmez ki gönlü düşküne
Bülbüle tavaf et gülün aşkına
Karganın konduğu dalda gül açmaz

Aç öyküler

Çayın kokusu bardakta
bardağın ince beli kırık
fırın burun dibinde