Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Avareyim

Vakit gece ay süzülürken suya
Göz karardı tuttu deli damarım
Sevdandır düşüren beni pusuya
Elde kağıt kalem name yazarım

Ay geceye küstü

Günü hapsettin gülden kafesine
Esince rüzgar hasret nefesine
Ne kurbanlar kesildi hevesine
Ay geceye küstü seni seveli

Ay güzel

Gayrı çalmaz benim sazım kemanım
Gönül tellerimi koparan güzel
Şifa bulmam kimse olmaz dermanım
Sevda türkünü kim çalacak (ay) güzel

Aynasız

Düşlerin kabuğunu soyuyorum
'içten içe gül yaprağı'
Ağaçlar var denizin kenarında
Bahar ve güneş

Ayrılık üstüne

Bul beni bilinmezlerim içinde
Her gün ayrı şekil ayrı biçimde
Kendini seç ayır çıkar içimde
Ben bana sen sana kalasın diye

Aşk eyle

Güldüremedim gönül seni söyle
Avutayım şarkı türkü saz neyle
Acıyla kederle geçmez gün böyle
Üzme beni üzme, gönül aşk eyle

Aşk eyle gönül aşk eyle

Hele dur bir şöyle kenarda
Aşk eyle gönül aşk eyle, of
Düşme böyle kendi derdine
Birazda benimle meşk eyle

Aşk eyle

baktım yüzün, dökülüyor, güllere
sesim duyman, yasak mı var, dillere
bir tek kelam, etmezmısın, ellere
derdin mi var, gel söyleşek, nakş eyle

Aşk gelince

'Aşk bu; âdemi yoldan çıkarmış, firavunları dize getirmiş, Hızır ı emrine hazır etmiş...'

sonra aşk geldi
iki omzunda bembeyaz kanatları

Aşkı aşk eden âşık

Senden ayrı nefes almak efkârdı
Yaşanacak güzel günlerim vardı
Sevdadan sarhoş gönlüm bahardı
Yıldızdan gökkuşağı mehtap vardı