Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Aşkın deryası

Bülbülün ötüşünde gülün kokusu
Gülün dalının diken diken dokusu
Derindir derinde sevdanın kuyusu
Duyulmuyor sesim gel inletme beni

Aşkın diline düşme gönül

Aynalara sarılıp süslenirsin
Kendi kendine güler hislenirsin
Ne yedin içtin neyle beslenirsin
Aşkın diline düşme ha ne olur

Aşkın ömrü kısadır

Bu sevda sürecek sonsuza derken
Çar çabuk geldi bir ayrılık erken
Sineme batar sevdiğim gül diken
Zehir oldu doldu sevda kadehim

Acı gül

dağlar sevda söyler
ovalar gül çiçek bağlar
söyle şimdi tenhalarda kim ağlar
yağmurların hangi nehre akar

Açmaz

Âlemi çiğner gezer bak düşküne
Gönül verilmez ki gönlü düşküne
Bülbüle tavaf et gülün aşkına
Karganın konduğu dalda gül açmaz

Aç öyküler

Çayın kokusu bardakta
bardağın ince beli kırık
fırın burun dibinde

Adın Gülbahar

Yaş kemalde gönül bahar
Mevsim geçiyor vakit dar
Gözler üzüm yanaklar nar
Ah yar yar, adın Gülbahar

Aforizmalar

Mabet önünde
tanrıyı çağırıyorum
aklımın uçurumlarında

Agam davet etmiş

Sencileyin sürüm mü var
Çobanım yok benim agam
Sanki kapımda kulum var

Ağırdır sevda

Esrik bir kış ayazında
Vurmuşum kendimi sarp kayalara
Kardelen patlıyor anıl şafağımda