Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Arz

Arzımdır asılsın kapı duvara
Aczinden birine kim ki yalvara
Silinsin sureti kalksın aradan
İnsana insanlık gerek dünyada

Aşığı öldürme

Gönlümü çalıp gönül eğlendirme
Sev gönlünde sev âleme bildirme
Eda naz edip deliye döndürme
Günahıma girip dağıtma beni

Aşığız

nasıl karışmışız biz, telden tene işleyip
aynı rüya hayali, bir bedende düşleyip
baharda çiçek açıp, hazanlarda kışlayıp
kayıplara karışsak, kimsenin ruhu duymaz

Âşık

Bir de senin gözünden aksın bu ışık
Cahillik bizde kalsın bir kerem eyle
Şu zamana bir bak meram eyle âşık
Bizim kafamız almaz dardır be âşık

Aşka davet

Gözlerde muhabbet, bilinmez lehçe
Sevdiğiyle herkes, gezer bağ bahçe
Ben kafeste bülbül, sen garip serçe
Çal tel tutmaz sazın, makam belirle

Aşk akla ziyan

hani insan aklen yürür hayata
her işi böyle varır sebata
her şeyi başarsan ersen rahata
aşk akla sığmıyor kalbe de ziyan

Aşka sarma

eski yaram daha kanar
yenisine parmak banar
kanla kanayan mı onar
aşkı aşkla vurma gönül

Aşka yatmak

Kulağım bir sese
Elim bir ele muhtaç
Nefesim bir nefese
Bu gece aşka yatacağım

Aşk-ı sevda

Avuçta sıkı tut aşk kuşa benzer
Saldın mı gökyüzüne geri gelmez
Sevdaysa dipsiz denizlere benzer
Bir kez dalan bir daha geri gelmez

Aşk kendine ağır

gözlerinde susadığım sevdiğim nazende
deryalar kuruttum susuzluğu gidermeye
yetmedi gözyaşlarım aktı içtim bazende
keremi ateşe yaktın bu kadar beklenmez