Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Bahar gelmiş

bülbül dalda güle ne hoş seslenir
bahar gelmiş gönül aşkla beslenir
yârim perdelemiş camı süslenir
gönül bir hoş sevdalarla doluşur

Gelsin bahar

Dağlar süslenince hoştur havası
Gül çiçek mis kokar yarin yaylası

Bahar kokusu

sessiz ormanın içi
çam kokusu yeşile banmış
toprak nefes alıyor derinden
börtü böcek cıvıldaşıyor

Belleme

Sırrını kargaya deme
Oda benziyor ademe
Arıyı matah belleme
Konduğu çiçek baldır bal

Ben adil olanı sevdim

Güzelliği çok dünyanın
Dağları ovası akarsuyu
Balı kaymağı ayva narı
Yazı baharı sevdası yâri

Ben bencil

Kimse sormuyorsa hal hatır ahval
Neye yarar bu şan şöhret bu ikbal
Cennet bile yalnız cehennem âdem
Olmayınca insan herkesle hemhal

sığmam ki şu yıkık şehre
atsam mı kendimi nehre
karışsam ulaşsam behre
ben dağlarda ölmeliyim

dost dediğin sözün yiyen

Ben dağları sevdim

Ne Ferhat gibi daldım
Ne kerem gibi yandım

Ben dağları sevdim gülüm

Benden sonra

Gök yüzünün nazlı gülü
Şen bahçenin şen bülbülü
Söndü mü sevdanın külü
Yar mı sevdin benden sonra

Bende yanarım

Seven yol bulur gönülde buluşur
Yanarım yanarım bende yanarım
Yanmaz dediğin de yanar tutuşur
Yanarım yanarım ben de yanarım