Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

ben el sallarken
sen el çırpıyordun
görmedin
haramiler geçiyordu dört nala

yıkılsın şu kalenin burcu

Düşünce gör

gülistana benzer sanma gününü
hazan vursa bağın gülün solunca
haller gelir başa görmez dönünü

Gör başa gele

Vurmayasın başın kırılmaz taşa
Ehil olmak gerek yol yavaş yavaş
Yiğitlenme gönül gör başa gele
Bir güzelin kahrı çekmek istersen

Gör beni gönül

Sana su perisimi alsam ödül
Neylesem de güzel eylesem gönül
Yakamı bıraksan gitsen bir ömür
Pervanesin gökkuşağı rengine

Gör neler var

Bir ben mıyım divane, ey yârim
Göklere ulaşmaz mı efkarım
Görmesem de ayan tarumarım

Bir ceylan erenler bir ceylan

bir ceylan gördüm inmiş ovaya
dağların morunu kuşanmış gezer
bülbüle naz eder girmiş havaya
bağlarda soldurmuş gülleri gezer

Bir çirkine gönül verdim

Ey sevdiğim yüzünü dökmeyesin
Ar olur diye boyun bükmeyesin
Kalbinde ki cevheri kim ne bilsin
Bir çirkine gönül verdi desinler

Bir garibim

Bir garibim gurbet elde gezerim
Han içinde halim soran olmuyor
Sevda deryasına daldım yüzerim
Hasretlik çekerim çilem dolmuyor

Bir gül açmış

Bu gün bana bir hal oldu halsizim
Bahar gelmiş bağ bahçeye gülsüzüm
Bağrımda bir ataş yanar külsüzüm
Bir gül açmış karşı bağda yanarım

Bir gün gelir

Beyler çıkmış keyfi sefa
Yer içerler çakır kafa
Arz ederiz yüz bin defa
Bir gün bize döner devir