Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Gönül ilacım olsan

sabah erden varınca, sevdan yokuşuna
tav ettim çok dilberi, gönlümüz hoşuna
alıp sardılar cana, kalk sevdam boşuna
dediler cennet mekan, saraya sürdüler

Gönül işi

Gönül koymak bize kalsın
Biz kimlere gönül koymadık ki

‘körler sağırlar birbirini ağırlar’

Gönül kuşu uçtu benden

Hayat sana güzel hoştum
Sevda dağlarında koştum
Su gibi çağladım coştum
Gönül kuşu uçtu benden

Gönüllere gün

Bir sevdaya düşür beni
Dağlarımın karı buzu erisin
Yüreğimdeki karanlığa ışık

Gönül muradını alsın

Dağların karı erisin
Dallar çiçekten eğilsin
Kışıma bahar gibi gel
Gönül muradını alsın

Gönül nasibini bulur

dediler delisin boşuna yanma
o vefasıza bel bağlayıp anma
geçme yakınından halini sorma
yelken aç deryaya ne güzeller var

Gönül perisi

Bir ışık yak sabahın seherinde
Can aktı cana can senin elinde
Ey gözleri Leyla gönül perisi

Gönül senden geçeli

Kapandım mevsimlere, sen baharını yaşa
Hayat bu neylersin yar, bilinmez gelir başa
Kimi sırt döner gider, kimi kalkar temaşa
Gülü soldu çöl oldu, gönül senden geçeli

Gönül şen olsun

Ay vurmuş geceye yıldıza meftun
Saçların geceden gözlerin zeytun
gözlerimi kapasam karşımdasın
Doğ karanlığıma gönül şen olsun

Gönülsüz

Aç diyorsun zemheride
Ben yedi veren gülmüyüm
Ser diyorsun köşk sarayı