Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Gönül senden geçeli

Kapandım mevsimlere, sen baharını yaşa
Hayat bu neylersin yar, bilinmez gelir başa
Kimi sırt döner gider, kimi kalkar temaşa
Gülü soldu çöl oldu, gönül senden geçeli

Gönül şen olsun

Ay vurmuş geceye yıldıza meftun
Saçların geceden gözlerin zeytun
gözlerimi kapasam karşımdasın
Doğ karanlığıma gönül şen olsun

Gönülsüz

Aç diyorsun zemheride
Ben yedi veren gülmüyüm
Ser diyorsun köşk sarayı

ben el sallarken
sen el çırpıyordun
görmedin
haramiler geçiyordu dört nala

yıkılsın şu kalenin burcu

Düşünce gör

gülistana benzer sanma gününü
hazan vursa bağın gülün solunca
haller gelir başa görmez dönünü

Gör başa gele

Vurmayasın başın kırılmaz taşa
Ehil olmak gerek yol yavaş yavaş
Yiğitlenme gönül gör başa gele
Bir güzelin kahrı çekmek istersen

Gör beni gönül

Sana su perisimi alsam ödül
Neylesem de güzel eylesem gönül
Yakamı bıraksan gitsen bir ömür
Pervanesin gökkuşağı rengine

Gör neler var

Bir ben mıyım divane, ey yârim
Göklere ulaşmaz mı efkarım
Görmesem de ayan tarumarım

Bir ceylan erenler bir ceylan

bir ceylan gördüm inmiş ovaya
dağların morunu kuşanmış gezer
bülbüle naz eder girmiş havaya
bağlarda soldurmuş gülleri gezer

Bir çirkine gönül verdim

Ey sevdiğim yüzünü dökmeyesin
Ar olur diye boyun bükmeyesin
Kalbinde ki cevheri kim ne bilsin
Bir çirkine gönül verdi desinler