Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Gönül dergahında çile var

Giremedim senin gönül bağına
On dört kapı kırk kilide bağlanmış
Ne dertleri taşırsın yaban güzeli
Şu sevda ağında yürek dağlanmış

Gönül dostum

gönül başıma türlü belasın
dertleri saysam sen en alasın
yakama gülsün gözüme fersin

Gönül eğleyemedim

İsterdim güzel bir sevda
Ne hır gür olsun ne kavga
Ey güzelim fanim dünya
Gönlümü eğleyemedim

Gönül ilacım olsan

sabah erden varınca, sevdan yokuşuna
tav ettim çok dilberi, gönlümüz hoşuna
alıp sardılar cana, kalk sevdam boşuna
dediler cennet mekan, saraya sürdüler

Gönül işi

Gönül koymak bize kalsın
Biz kimlere gönül koymadık ki

‘körler sağırlar birbirini ağırlar’

Gönül kuşu uçtu benden

Hayat sana güzel hoştum
Sevda dağlarında koştum
Su gibi çağladım coştum
Gönül kuşu uçtu benden

Gönüllere gün

Bir sevdaya düşür beni
Dağlarımın karı buzu erisin
Yüreğimdeki karanlığa ışık

Gönül muradını alsın

Dağların karı erisin
Dallar çiçekten eğilsin
Kışıma bahar gibi gel
Gönül muradını alsın

Gönül nasibini bulur

dediler delisin boşuna yanma
o vefasıza bel bağlayıp anma
geçme yakınından halini sorma
yelken aç deryaya ne güzeller var

Gönül perisi

Bir ışık yak sabahın seherinde
Can aktı cana can senin elinde
Ey gözleri Leyla gönül perisi