Gönül eğleyemedim Şiiri - Ahmet Coşkun

Gönül eğleyemedim

İsterdim güzel bir sevda
Ne hır gür olsun ne kavga
Ey güzelim fanim dünya
Gönlümü eğleyemedim

Kah güzellerle su içtim
Kah çirkinlerle mey içtim
Şerbet diye zehir içtim
Gönlümü eğleyemedim

Kah varlık başımda duman
Kah yokluk vermedi aman
Bir keşmekeşti her zaman
Gönlümü eğleyemedim

Vardı nefesim hevesim
Bana dar geldi kafesim
Duyulmazdı yakın sesim
Gönlümü eğleyemedim

Kaç yara sardım bilinmez
Yazı neyse o silinmez
Yüze bakma iç görülmez
Gönlümü eğleyemedim

Coşkûnî