Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Söyle

Beni ölmüş sayan gafil
Yaşadığın kaça söyle
Bana olmazmış hiç kefil
Tavuk kazın kaça söyle

Sözüm kalmadı

sorma aşkı gönül neler çektiğim
sırdaş deyip artık derdi söylemem
senin gözünle bakıp güzel görmem
gönül sana gayrı sözüm kalmadı

sarıçiçek final

yeşil yağıyordu
sarıp götürdü mavi rüzgar
vucut ısım gökyüzüne yayıldı

Şu dağları katsam önüme

Kınalı kuzular diyarı
Karlar eriyince baharı
Koyun kuzu sarar eteği
Şu dağları katsam önüme

Şu dünyanın halı

Gelen dertli giden dahada beter
Yalan dünya fani insan de yeter
İçi boş karanlık bacalar tüter
Şu dünyanın halı perişan canan

Şu meydan

Çıksam dağların yücesine
Sesim varsa yer cücesine
Güneş doğursam gecesine
Şafak şafak sökün beni

Su perisi

Geldim geçtim bu dünyadan
Uyandım tatlı rüyadan
Ey hikmeti bol yaradan
Yandım yandım yâr elinden

Susaya

Harfler
Alfa/beynim içinde
Çeperleri yalıyor
İhlal ve ihtilal

Şu sevdalar

Bahar kokar hazanı kışı gülün
Göğüste dikeni şeyda bülbülün
Yandıkça tazelenir sönmez külün
Şu sevdalar eder deli divane

Suskun

Bana soruyorlar
pek konuşmuyorun sen abi
ben kalemle konuşuyorum
o beni anlar