Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Türküle beni

çek elini çek elimden
yaram kanar yara kanar
usandım elin dilinden
yanar ateş alev sarar

Tutkunum

ey dikenine gül olduğum
kışına buz olduğum
güzünde sararıp solduğum

Tutuklu

Gözlerin tuttu beni
Kitlendim bir zindana
Ellerim boş çırpınıyor
Ayaklarım mıh çakıldı

Tutul da gör

Aşkı sözde şeker balda
Hele hasret özlem kal da
Gün saatin belli olmaz
Gül cemalin solar dalda

Tutuldum yarenler

yaş kemale erdi diye kınama
sevdalı gönlümde bitmez sınama
el alem kalkmış diyorlar bunama
ahir ömrüm bir güzelde yarenler

Tutuştum erenler

gül toplar bağında gülden nadide
bin bir cilve nazla döner rakssade
şavkı vurur göğe dağ taş pervane
kaç yangından kaçtın dili tövbede

Tuzluca’da tuz kayalar

örmüş saçlarını boncuk tentene
kat kat sarılmış turuncu ketene
güler güzeller içinde bir tane
bakıpta göremedim doya doya

Üç fidan

Onlar ki darağacında kuştular
Güvercin olup göklere uçtular
Ömrümüzün solmayacak gülleri
Ölüm ki gülüm özgürlük muştular

ulan çarkı çürük felek
sana minnet eden namert
ben gidiyom dağlar benim
kime versen ver sen servet

Umma gönül

Aşkın dergahı elem
Kırılır yazamaz kalem
Her daim gönül e ferman
Sunma gönül sunma gönül