Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Sen beni sevsen

Yol bulur aşarım kaf dag neresi
Derim buldum işte gönül perisi
Gözlerin mavisi saçın sarısı
Alıp cennete götürür insanı

Sen ben ve kahve kokusu

Kahvenin köşesinde
Elimde kahve fincanı
Güne hayıflanıp kaldım
Kulağımda su gürültüsü sesler

Sen bizim oraları bilmezsin

İlkbaharda çimenler gökkuşağına dönüşür
Mavi mi gözünün alabildiğine mavi
Sarı mı gözünün alabildiğine sarı
Ve kırmızı

Sen bütün baharlara bedelsin

Hiç sarışın sevgilim
Olmadı, olmamıştı
Hele yeşil gözlüsü
Sarışın yeşil gözlü

Sen bu yaranın merhemi değilsin

Sevda bağlarında açmış güllerin
Bülbülü mest eder dudu dillerin
Türküsü olmuşsun gurbet ellerin
Sen bu yaranın merhemi değilsin

Sen dağları bilmezsin


Bakma öyle uzak soğuk duruşuna
Özgürlük ateşinin yandığı yerdir

Sende çürür gidersin

Hani dünya senin idi efendim
Talan olmuş bağın malların nerde
Saraylar hanların vardı efendim
İpek halıların çulların nerde

Sende git yalnızlık

Gel bırakma elimi yalnızlık
Ne dostlar ne sevgililer kaçtı
Bir tek sen kaldın yanımda sadık

Seni anlamak

Billur pınarlar gibi berrak akan
O gözlerin değil mi beni yakan
Ördükçe duvarlar üstüme yıkan
Bir anın bir ana uymadı sevdam

Senin adın mutluluk

üşütmedi kış günlerinde
sıcaklığın koynumda yandı durdu
seninle doydum yoksulluğumda
gülüşüne bir servet birikti