Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Yaralı gül

İğde kokusu sarmış bahçeyi
Kaysı çiçekleri apak açılmış
Kuşlar fısıldaşıyor sevdayı

Yaralımısın

Keklik gibi dağa vurdun kendini
Ne ben bildim ne el bildi derdini
Ne kahırlar çektin aştın bendini

Yangın

Ah bu sözler vaatler kifayetsiz
Demir körüğünde kıvılcımsız

Yangınım

Düşsem ateşine yanıp kavrulsam
Kül olup közünde yele savrulsam
Divane dolaşıp mecnun yorulsam
Az olur sevdiğim sana yangınım

Yanıktır sevda

Gönlün efkarını dil ikrar etmez
Taşısan deniz deryalar kar etmez
Yanarda içinde ateş küllenir
Ah şu sevdalar vuslata sabretmez

Karanlık gecede yıldız olsam
Karışsam bulutlara yağsam
Sellensem bentleri aşsam
Azgınlara afatlara heyhat
Kendimi yaksam umursamasam
Yansam yansam hep yansam

Yanarım yanmazsın

yandığıma yanmam yanarsan bana
külümü savursan salsan umana
yar iflah olmaz gelmezsin imana
aman aman aman yanarım yaman

Yandım

bir cehennem verdin bana
gece gündüz yandım yandım
sönmez ateş sardın bana
helal haram yandım yandım

Yandım yanarım

Of of yine çöktü dağın dumanı
Bir yâr sevdim oda vermez amanı
O zalimin yoktur bana hevesi
Of of sevdasına ben yandım yandım

Yürü güzel boyun devrilsin

Ağrı dağın şavkı vurmuş yüzüne
Elçilerin gelmiş düzüm düzüne
Gelin oldun kıyamadım sözüne
Yürü güzel yürü boyun devrilsin