Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Şiir yüreğim

tıp tıp damlaya dur
şu eski tarihi çeşme gibi
sıvan sökülmüş taşların aşınmış
otların içinde kaybolmak üzere

Şikayet

Dedim belki kadı efendi bakar davaya

Sıkı dur yüreğim

dağ yüreğim
açmış beyaz kaysı çiçekleri
hurcunda ayaz zemheri
ben seni severim ya

Sıkıntı

karanlık gece değil
öyle bir kuyunun dibinde
şimdi gökyüzü köründe
aydınlıklar çığlık atıyor

Sılama

Sen bir sevdasın ağrı eteğinde
Kopsam boran tipiyle gelsem

Kaysılar Iğdır da çiçek dökende

Şimdi

Şimdi
Ben bir yalan söylesem
Sen yedi mahalle davul çalarsın

Sinme

Sindiremiyorsam
iç organlarımın hazımsızlığı
göğsümün çeperlerine çarpıyor
dünyaya geğiriyorum

Sırdayım

Kuruttu zemheri çeldi soğuğu
Soldu gül çemen dağın doruğu
Dalında kaldı yemişin koruğu
Öpüp kokladığım güller ağlasın

Sırrı kadem

yağmur gibi yağıyorlar üstüme
duvara ilk resimleri çiziyorum
çağların eskimişliğinde
işreti ilk harfe dönüştürüyorum

Sırrına eremedim

Vakitsizdim bir seherde uykuda
Yusuf gördüm su çekerdi kuyuda
Camdan fanus döner çeker içine
Kenan çölde sevdaladı gül beni