Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Sustu susuyor

Dertli dertli inledi gönül sazım
Çalıp söyledim kesildi avazım
Saçlarını tel telledim perdeye
Sesime ses vermez sustu susuyor

Seyri yar narım

Yol işte başka nerden geçeceksin
Geçiyorsun
Bakmamak için başın öbür yana
Geçip gidiyorsun

Tabibim

Bir sevdaya kurban gitti ne deyim
Çok eğildik doğrulmadı yol bize
Bir vefasız aşka sardı ne deyim
Kapısında kulum tabip vefasız

Tabip gelmiş ne çare

Sen bilmezsin yarayı boşa deşme
Göz yaşlarım akıyor kanlı çeşme
Ben düşümüşüm sen bari düşme
Penceremde ölü kuşlar uçmuyor

Tabiri caiz

Yüreği dışa vurdu
Kemirdi içini kurdu
Kaç zaman ıslak
Taşlar çimlendi

Talih

Ben yağmurken
Bulutsu bulutsu ağlardım
Çal çamur olurdu ayaklarım
Sonra bereket açardı yüzüm

Taşınmışsın yüreğimden

Öyle cız çıplak bırakıp gitmişsin
Böylede olur mu aniden habersiz
Gecenin bir vakti
Uykumu bölmüşsün rüyamın ortasında

Topik

İnceciktin sen tombulum
Bel saramaz artık kolum
Görmeyeli ne olmuşsun
Birazda kısalmış boyun

Türküle beni

çek elini çek elimden
yaram kanar yara kanar
usandım elin dilinden
yanar ateş alev sarar

Tutkunum

ey dikenine gül olduğum
kışına buz olduğum
güzünde sararıp solduğum