Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Sevda yolu gül olmaz

Şu sevdanın yolları güzeldendir
Aşığın bahtı kara ezeldendir
Söylenme gönül söylenme ahu zar
Yar yoluna başı koyan katlanır

Sevdiğim güle

bin savursan yele, düşürsen dile
İnsan söz söyler mi sevdiği güle
yakalansam gitsem bıçakta kelle
İnsan söz söyletmez sevdiği güle

Sevemedim

Sözle göz arası bakan
Bakıp yüreğimi yakan
Üstüme sevdalar yıkan
Eremedim sevemedim

Seveni yorma

İnceden dokunsan inci mercanım
Kabımı taşırma ben de bir canım
susturma sesimi biter heycanım
Sevdik diye azap, şeytan belleme

Sever mısın beni güzel

Aşıkların mutluğu ne gezer
Bir aşkı ziyanda ömrümüz güzel
Böyle geçmiş sevdalar evvel ezel

Sen beni sev

gün bir başka aydınlanır
güneşe pervane kainata
ağaçlar çiçekler renkle tabiata
deniz mavisi gökle cirit atar

Sen beni sevince

bir güneş doğuyor pürüzsüz gökte
dağların şavkı vuruyor düze ovaya
bağlar gül doluyor çiçek her yerde
sen beni sevince bir başka güzel

Sen beni sevsen

Yol bulur aşarım kaf dag neresi
Derim buldum işte gönül perisi
Gözlerin mavisi saçın sarısı
Alıp cennete götürür insanı

Sen ben ve kahve kokusu

Kahvenin köşesinde
Elimde kahve fincanı
Güne hayıflanıp kaldım
Kulağımda su gürültüsü sesler

Sen bizim oraları bilmezsin

İlkbaharda çimenler gökkuşağına dönüşür
Mavi mi gözünün alabildiğine mavi
Sarı mı gözünün alabildiğine sarı
Ve kırmızı