Adem Uysal Şiirleri - Şair Adem Uysal

Bana göre değil eğilmek,
Neden eğileyim ki,
Üstelik kendim gibi, birisinin önünde?
Yağ çekip, ağam paşam diyemem,
İkiyüzlü olamam.
Toprak ve taştır, benim mayam,

Can canandan, kolay kolay geçer mi?
Can cananın, canan canın ilacı.
Can canandan, başkasını seçer mi?
Can cananın, canan canın baştacı.

Can canansız, bu dünyada yaşar mı?

Sana söz düşmez, büyüklerin varken,
Aklın ermez senin, böyle şeylere!
Hem sen, kim oluyorsun da,
Büyüklerine, akıl veriyorsun,
Otur da derslerine çalış, anlaşıldı mı?
Bundan sonra, ağzını açmayacak,

Ülkesini düşünen, milletiyle gurur duyan,
Büyüklere hürmet eden, küçükleri koruyan,
Ukalalık ederek, her şeye karışmayan,
Soğuk kanlı vicdanlı, bir gençlik istiyorum.

Vatan millet bayrak için, ölümü göze alan,

Bebek gözünde Yaş'ım
Yalnızlık arkadaşım
Erzurum'da dadaş'ım
Bilenler bilir beni.

Abaza'yım Çerkez'im

Topluca, fire vermeden,
Allah'ın kopmaz ipine,
Neden sarılmıyorsunuz neden?
Bari gitseydiniz, ecdadımın izinden,
İnsanlar uzaklaşmazdı belki özünden.
Siyonizmin oyununa geldiniz,

Yine rüzgar esecek
Her taraf buz kesecek
Şayet yardım etmezsek,
Garibanlar küsecek.

Şu çatılar akacak

Sahilde dolaşırken, bir mecnuna rastladım,
Suya bir şey yazıyor, sonra da siliyordu.
Hasbihal etmek için, birazcık yavaşladım,
İçimden geçenleri sanki o biliyordu.

Dedim bu yazdığını, kim nasıl okuyacak?

Bir gün mutlaka tecelli edecektir ilahi adalet,
Zalimin zulmü bitecek elbet, yeter ki sen biraz sabret

galile dünya yuvarlak der,
kilise ayağa kalkar.
papalar papazlar,
fırsat kollar, bir kaşık suda,
boğmak için.
sen de biraz dilini tutsaydın,