Adem Uysal Şiirleri - Şair Adem Uysal

Bu bayram, nöbetçiyim gelemiyorum,
Yüzünüz gülsün biraz, öyle somurtmayın.
Ben nöbet tutayım ki, siz rahat uyuyun,
Ya şehit ol ya gazi, demişti ya annem!

Anneme söyleyin, ben çok iyiyim,

çocuklara sorun isterseniz,
onlar bilir,
modern silahların,
kuş avlamak için üretilmediğini!
peki neden?
yeryüzünde fesat çıkarmak,

Ebu Bekirdi, Peygamberin ilk halifesi,
Kimseyi incitmez halim selimdi kendisi
Peygamberle mekkeden hicret etti ikisi
Cennetle müjdelenen on kişiden biriydi

İkinci halife Ömer, adil mi adildi

Bir göz var ki bakar ama göremez
Biliyorsan bu soruma cevap ver
Bir sır var ki ona kimse eremez
Susma öyle haydi bana cevap ver

Bir namaz ki, onda ezan okunmaz

Gönülleri fetheden,
Savaşları bitiren sevgiyim ben,
Kine, husumete yer yoktur, olduğum yerde.
Taş kalpleri yumuşatır,
Dostluk ve kardeşlik tohumları saçarım,
Geçtiğim yerlere.

Kılık kıyafete takılıp kalmayın,
Çalıştırın artık şu kafaları.
Giyim kuşamla çağdaşlık olmaz,
Değiştirin artık şu kafaları.
Tehditler savurarak, bir yere varılmaz,
Geliştirin artık şu kafaları.

İnsanlığı yok etmek için,
Hemen bir virüs seçin.
Silah mı dediniz?
Geçin efendiler, onu geçin.
Silaha ne gerek var efendim,
Virüsten daha etkili, silah mı olurmuş.

Sabahlar olmuyor, güneş doğmuyor,
Eriyip, denize aktı mı bilmem.
Gökyüzü bulutlu, yağmur yağmıyor,
Dünyanın çivisi, çıktı mı bilmem.

Göz gözü görmüyor, her yer karanlık,

Ana dili gibi,
Türkçe konuşurlar.
Gençlere yaklaşıp, dost olurlar.
Onları ikna, edene kadar.
Ev, araba, para,
Amerika'da oturma,

şu simitçi çocuk,
simitçi çocuk diyorum.
elleri nasıl da morarmış,
soğuktan yazık.
zavallı kedi,
gözleri çakmak çakmak,