Adem Uysal Şiirleri - Şair Adem Uysal

Roman yazmak mı, geliyor içinden,
Hemen başla.
Hacılarla, hocalardan söz et biraz,
Komik fıkralar anlat, onlara dair.
Hikaye mi yazacaksın, hiç dert etme,
Malzeme hazır, hocalarla hacılar!

siz yolda yürürken,
bir cenaze geçer yanı başınızdan.
konuşabilseydi neler söyleyecekti,
size kimbilir.
belki de şöyle diyecekti;
birgün ansızın,

Bir göz var ki bakar ama göremez
Biliyorsan bu soruma cevap ver
Bir sır var ki ona kimse eremez
Susma öyle haydi bana cevap ver

Bir namaz ki, onda ezan okunmaz

Yollar vardır, yolcusunu getirir,
Yıllar süren, hasretleri bitirir.
Yollar vardır, yolcu ömrün yitirir,
Onun için, ben yollara kırgınım

Yollar vardır, toprak olur, taş olur,

Kılık kıyafete takılıp kalmayın,
Çalıştırın artık şu kafaları.
Giyim kuşamla çağdaşlık olmaz,
Değiştirin artık şu kafaları.
Tehditler savurarak, bir yere varılmaz,
Geliştirin artık şu kafaları.

Gönülleri fetheden,
Savaşları bitiren sevgiyim ben,
Kine, husumete yer yoktur, olduğum yerde.
Taş kalpleri yumuşatır,
Dostluk ve kardeşlik tohumları saçarım,
Geçtiğim yerlere.

Sabahlar olmuyor, güneş doğmuyor,
Eriyip, denize aktı mı bilmem.
Gökyüzü bulutlu, yağmur yağmıyor,
Dünyanın çivisi, çıktı mı bilmem.

Göz gözü görmüyor, her yer karanlık,

Ana dili gibi,
Türkçe konuşurlar.
Gençlere yaklaşıp, dost olurlar.
Onları ikna, edene kadar.
Ev, araba, para,
Amerika'da oturma,

İnsanlığı yok etmek için,
Hemen bir virüs seçin.
Silah mı dediniz?
Geçin efendiler, onu geçin.
Silaha ne gerek var efendim,
Virüsten daha etkili, silah mı olurmuş.

şu simitçi çocuk,
simitçi çocuk diyorum.
elleri nasıl da morarmış,
soğuktan yazık.
zavallı kedi,
gözleri çakmak çakmak,