Adem Uysal Şiirleri - Şair Adem Uysal

kara bulutlar çökmüştü üzerine Anadolu'nun,
düşman çizmeleriyle kirlenmişti topraklarımız.
gitmeye niyeti yoktu,işgalcilerin.
evlerindeymiş gibi rahattılar!
hesabı sorulmalıydı,
silahsız insanlara kurşun sıkmanın.

Güzelsin anladık,
Hem de çok güzel.
Hatta özelsin.
Çalım satıp, hava atıyorsun.
Sen kendini ne sanıyorsun?
Bir sivilce alıp götürür güzelliğini.

Kardelen, kar çiçeği, nazlı çiçek,
Baharın müjdecisi,
Bir yaratılış harikası.
Kardelen sevgi ve özlemin sembolü
Kardelen kölelik ve esareti reddetmek
Özgürlük ve bağımsızlığın tadını çıkarmaktır.

Bahçelerde ayva nar,
Hastalanmış nazlı yar.
Derde düçar olanlar,
Derdine derman arar.

Bahçelerde mor çiçek,

Merhametten maraz doğar,
Demiş atalarımız.
Kimse yanlış anlayıp,
Gaddarca davranmasın.
Merhamet etmeyene,
Merhamet edilmez der,

Aydınlık ile karanlık gece ile gündüz gibidir,
Gündüz Hakkın, gece batılın simgesidir.

Beyaz ile siyah,, doğru ile yanlış gibidir,
Doğru adaletin, yanlış zulmün simgesidir.

Ebu Bekirdi, Peygamberin ilk halifesi,
Kimseyi incitmez halim selimdi kendisi
Peygamberle mekkeden hicret etti ikisi
Cennetle müjdelenen on kişiden biriydi

İkinci halife Ömer, adil mi adildi

çocuklara sorun isterseniz,
onlar bilir,
modern silahların,
kuş avlamak için üretilmediğini!
peki neden?
yeryüzünde fesat çıkarmak,

Bu bayram, nöbetçiyim gelemiyorum,
Yüzünüz gülsün biraz, öyle somurtmayın.
Ben nöbet tutayım ki, siz rahat uyuyun,
Ya şehit ol ya gazi, demişti ya annem!

Anneme söyleyin, ben çok iyiyim,

İslamın ilk şartıdır, Kelime-i şahadet,
İnanarak söyleyen bulur elbet selamet.
Kur'anda, İslamdadır, o bitmeyen saadet.
İslamdadır, dünyanın özlediği adalet.

Kurtulmak ister isen, namazlara devam et,