Adem Uysal Şiirleri - Şair Adem Uysal

Güzelsin anladık,
Hem de çok güzel.
Hatta özelsin.
Çalım satıp, hava atıyorsun.
Sen kendini ne sanıyorsun?
Bir sivilce alıp götürür güzelliğini.

kara bulutlar çökmüştü üzerine Anadolu'nun,
düşman çizmeleriyle kirlenmişti topraklarımız.
gitmeye niyeti yoktu,işgalcilerin.
evlerindeymiş gibi rahattılar!
hesabı sorulmalıydı,
silahsız insanlara kurşun sıkmanın.

Kardelen, kar çiçeği, nazlı çiçek,
Baharın müjdecisi,
Bir yaratılış harikası.
Kardelen sevgi ve özlemin sembolü
Kardelen kölelik ve esareti reddetmek
Özgürlük ve bağımsızlığın tadını çıkarmaktır.

Bahçelerde ayva nar,
Hastalanmış nazlı yar.
Derde düçar olanlar,
Derdine derman arar.

Bahçelerde mor çiçek,

Merhametten maraz doğar,
Demiş atalarımız.
Kimse yanlış anlayıp,
Gaddarca davranmasın.
Merhamet etmeyene,
Merhamet edilmez der,

Aydınlık ile karanlık gece ile gündüz gibidir,
Gündüz Hakkın, gece batılın simgesidir.

Beyaz ile siyah,, doğru ile yanlış gibidir,
Doğru adaletin, yanlış zulmün simgesidir.

Yollar vardır, yolcusunu getirir,
Yıllar süren, hasretleri bitirir.
Yollar vardır, yolcu ömrün yitirir,
Onun için, ben yollara kırgınım

Yollar vardır, toprak olur, taş olur,

İslamın ilk şartıdır, Kelime-i şahadet,
İnanarak söyleyen bulur elbet selamet.
Kur'anda, İslamdadır, o bitmeyen saadet.
İslamdadır, dünyanın özlediği adalet.

Kurtulmak ister isen, namazlara devam et,

siz yolda yürürken,
bir cenaze geçer yanı başınızdan.
konuşabilseydi neler söyleyecekti,
size kimbilir.
belki de şöyle diyecekti;
birgün ansızın,

Roman yazmak mı, geliyor içinden,
Hemen başla.
Hacılarla, hocalardan söz et biraz,
Komik fıkralar anlat, onlara dair.
Hikaye mi yazacaksın, hiç dert etme,
Malzeme hazır, hocalarla hacılar!