Adem Uysal Şiirleri - Şair Adem Uysal

Deliksiz bir uyku çekmek istersen ey fani,
Yaptığın her işten vicdanın olmalı kani.

Sınırını bilenlerin,
Ben acizim diyenlerin,
Hakka boyun eğenlerin,
Sırtı yere gelmez imiş.

Masivayı silenlerin,

Kara haber çabuk geldi Soma'dan,
Böyle acı göstermesin yaradan.
Bu ölümler sanmayın ki sıradan,
Üç yüz canı kurban ettik Soma'da.

Bu ilk değil daha önce de oldu,

Dile kolay, tam otuzaltı yıl geçti,
Seninle tanışmamızın üzerinden.
O ne sağlam bağmış ki,
Hiç kopmadık birbirimizden.

Dile kolay, tam otuzaltı yıl,

Özün sözün bir olsun,
Boş ambarımız dolsun.
Adalet bizi bulsun,
Oyum senin vekilim.

Yetmeyeni sen yetir,

Biliyormusun,
Ben seni,
Hiç özlemedim,
Dahası,
Özlemek de istemiyorum.
Bırak özlemeyi,

Aktarlar durmadan ot çöp satıyor,
Balıklama atlamasak olmaz mı?
Bilgisi yok işkembeden atıyor,
Güvenip de aldanmasak olmaz mı?

Madem ki bitkide derde deva var,

Önümüzde Kızıldeniz,
Peşimizde Firavunun askerleri.
Üzerimize ok ve mızrak yağdırsa,
Dev dalgalar yutsa bizi.
Köpek balıklarına yem olsak,
Çağdaş tuzaklardan daha iyidir.

Ne bu halin oğlum Veli,
Bilmem sana ne demeli?
Herkes sana diyor deli,
Akıllısın bilmez miyim?

Yorulmuşsun biraz otur,

Kavun karpuz üzüm var bizde,
Şeftali, kayısı, hepsi hormonlu.
Hormon bizim kendi bedenimizde,
Ana rahmindeki çocuk hormonlu.

Bahçede mis gibi ayva narımız,