Adem Uysal Şiirleri - Şair Adem Uysal

I

Sen ki rahmet peygamberi, evrensel inkılabın önderisin,
Veyl olsun sana karşı çıkan bahtsıza, dini yalanlayan imansıza.
Sen ki “la” dedin cahiliye devrine ait ne varsa hepsini reddettin,
illallah” dedin, tevhidi ilan ettin.

İkametim benim, bu mahallede,
Beni de listene, al muhtar emmi.
Bu seçimde, muhtar seçileme de,
Bensiz bir başına kal muhtar emmi.

Seçim bu, sonucu hiç belli olmaz,

Zengin olsak yoksul olsak,
Rabbim sana geleceğiz.
Bu dünyada yüzyıl kalsak,
Yine sana döneceğiz.

Esnaf olsak işçi olsak,

Yine atıp tutuyorsun,
Fazla atma ne olursun.
Çiğnemeden yutuyorsun,
Böyle yersen boğulursun.

Tembel tembel yatıyorsun,

Dünyayı diyorum...
uzaylılar gelmediğine göre gökyüzünden,
onu biz kirlettik,
hoyratça kullandık,yakıp yıktık.
kesip biçtik.
kimbilir, eskiden nasıl temizdi,

Allah'ın suyunu içiyorsunuz,
Nasıl yaşardınız o su olmasa?
Yağmur ile hayat buluyorsunuz,
Nasıl yaşardınız, yağmur yağmasa?

Onun ekmeğiyle doyuyorsunuz,

İster İngiliz ol ister Yunan'lı
İster Mısır'lı ol ister Tayvan'lı
İster İtalyan ol ister Afgan'lı
Önce insan olacaksın tamam mı?

İster Arnavut ol ister Libya'lı

Hamd-ü senalar, zat-ı uluhiyyetinedir,
Mü'min-i muvahhid olanlar söyler; Allah bir.
Salat-ü selam, ol habib-i edibinedir,
Narında yakma, nurunla tenvir et Allah'ım

Göz açıp yumana dek, nefsimize bırakma,

-Ne Yazar

Sahip çıkmıyorsan, ana babana,
Artık ne söylenir, bilmem ki sana?
Yardım etmiyorsan, bir garibana,
Ünlü olsan, ünsüz olsan ne yazar.

Kalb-i selim ile gitmek istersen dar-ı ukbaya,
Zinhar tamah etme seni aldatan yalan dünyaya