Adem Uysal Şiirleri - Şair Adem Uysal

Batı uygarlığında, zulüm hüküm sürüyor,
Güçlü olan, güçsüzün üstesinden geliyor.
Yaşanmaz hale geldi, dünya sinyal veriyor,
Bu gidişle yakında, sonunuz gelir sizin.

Bir zamanlar diz çöküp, bizi selamlardınız,

Yörük kızı, söyle bana derdini,
Bu kadar çok, naza çekme kendini.
Biliyorsun, zorla güzellik olmaz,
Sevmiyorsan, tercih etme zengini.

Yörük kızı sevda senin neyine,

İnsanlık bunalımda, çıkış yolu arıyor,
Herkes kendi yolunu, en doğrusu sanıyor.
Yanlış yolda olanın, dünyası kararıyor,
Rabbim bize yardım et, kendi yolunu göster.

İnsanlar kurtuluşu, yanlış yerde arıyor,

Uflayıp pufluyor,
Tafra yapıyorsun.
Şöyle bir bak kendine,
Söyle senin derdin ne?
Maşallah sapasağlam, uzuvların yerinde,
Farkında değil misin?

Benim dinim her çeşit tefrikayı reddeder,
"Hep birlikte Kur'an-a sımsıkı sarılın" der.
Aksi halde çoğalır her geçen gün hizipler
Tefrikadan çok çektik, uyanın artık yeter

Hani siz kardeştiniz, nedir bu düşmanlıklar,

Sevince boğulduk sen doğduğun gün,
Yuvamız şenlendi seninle yavrum.
Hala hatırlarım o anı bugün,
Bizi bırakıp da nereye yavrum?

Adını koyarken az mı uğraştık,

Gözünün önünde, bu dünya yansa,
Karşıdan seyreder, güler kaygısız.
Devlet kuşu, onun başına konsa,
Sevinip şımarmaz, güler kaygısız.

Moralini bozup, canını sıkmaz,

Ne Karunun hazinesi,
Ne sultanların, tacı tahtı,
Ne de, bu dünyanın tapusu,
Gerekmez bana, hiç birisi,
Yeter ki, sağlığım bozulmasın,
İlahi budur, senden tek arzum.

iki şey, ikisi de akar,
biri su, öteki zaman.
su okyanuslara,
zaman sonsuzluğa akar.
iki insan, ikisi de bakar,
biri suya, öbürü zamana.

Düşünsene ufaklık,
Hem, seni seviyoruz diyorlar,
Hem de adam yerine koyup,
Sözünü dinlemiyorlar.
Varsın dinlemesinler,
Sana değer vermesinler.