Kendini akıllı, beni saf sananlar Kendi yalanında boğulur yananlar. Gürültün çok ama için bomboş Sözde "dev" olup, aslında azalanlar.
Zamanım kıymetli, harcatmam sana Dostluk maskesiyle yanaşma yanıma. Aklın sana kalsın, huzurum bana Bir daha gölgeni düşürme yoluma.
Gölgeler ve Sessizlik
Artık ne sesin ne de izlerin, Bir gölge gibi sildim seni, tüm anılarımdan. Umrumda bile değilsin, yokluğun hafif bir rüzgâr, Zamanla silindi o büyük fırtınalı bahar.
Sana ayrılan yer, şimdi bomboş bir oda, Kilitli kapılar ardında, kalbim yeni bir modda. Ne bir beklentim var, ne de bir pişmanlık izi, Hayatımdan çekip git, al götür tüm o eski bizi.
Ben artık kendi yörüngemde dönen bir yıldızım, Senden uzaklaştıkça, yeniden doğdu hevesim. Sana dair ne varsa, bıraktım dünlere, Git ve kaybol, dönme artık hiç bu yerlere.
Gök kubbe örtülürken derin bir sessizlikle, Zaman süzülür gider, görünmez bir izzetle. Yıldızlar fısıldar eski masalları gökten, Huzur sızar odaya, en saf, en içten kökten.
Dinle bak, bu gece kalbinin sesini, Bırak rüzgar taşısın her bir nefesini. Ne bir gölge, ne keder, sadece biz ve sükûn, Yıldızların altında, vaktidir huzurun.
Ne fırtına dindirir bu vakar dolu hali, Ne gölge gölgeleyebilir kalpteki hayali. Yorgunluklar silinir, biter günün savaşı, Sükûnetle yıkanır gecenin sabır taşı.
Bir nefes gibi usulca başlar, Ruhumun derinliğinde yankılanır. Ne bir nota ne bir söz arar, Sadece var oluşuyla çağlayan bir pınar.
Hüzün ve Neşe
Bazen hüzünlü bir keman sesi olur, Geçmişten gelen tatlı bir sızı. Bazen neşeli bir rüzgar, savurur, Geleceğe dair umutlu bir yazı.
Gözlerindeki buğuda bir hüzün saklı,
Sanki rüzgar başka yöne esmiş gibi.
Sorma "başka biri mi var" diye,
Gönül bağım viran oldu,
Dertli başım duman oldu.
Yollar bitti, zaman doldu,
Giden gelmez, her şey soldu.
Yüce dağlar yol vermedi,
Gönül Bahçesi
Canım kızım, bakma sen kışa, borana, İçinde bin çiçek açan bir bağ var. Bedendeki yorgunluk, gelip geçici, Gönül bahçen daima taze kalır, pürüzsüz.
Senin o hasta halin, o minik soğuk algınlığı, Birer imtihan, geçecek hepsi de. Unutma ki, en güçlü kökler derinde, Senin ruhun, en çetin fırtınaya bile dayanır.
Dışarısı nasıl olursa olsun, sen içindeki güneşi dinle. Umut, en keskin ilaç, en güzel merhemdir. Her yeni gün, yeni bir sayfa açar elbet, O temiz sayfaya en parlak hikayeni yaz.
Ben seversem gökyüzü gibi severim
Sessiz
Ama her şeyi saran o derinlikte
İçime çekerim ismini
Nefes gibi
Yine bir dert sardı garip gönlümü
Tükettim yollarda koca ömrümü
Kime desem dilsiz kalır sözümü
Düşlerin içinden süzülen bir ışık gibi, Gülüşün dağıtır bendeki kara bulutu. Her sözün kalbimde yeni bir filiz, Seninle yeşerir içimdeki sonsuz umut.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!