Gönlümde yaran kaldı Şiiri - Zühre Türkeli

Güneş doğdu geçti ömrümden, Bir gölge kaldı yanı başımda. Ne seni unutabildim, Ne de sensizliğe alışabildim.

Güneş doğar dağ başına, Hasret çöker göz yaşıma, Bir sel oldum kendi içimde, Dönemedim genç yaşıma.

Soran olsa ne diyeyim, Yar yarama mı değeyim, Bir umutla beklediğim, Yollarına mı düşeyim?

Yıllarımı aldın gittin, Bir sel gibi aktın gittin, Ben gönlümde seni saklarken, Bir yabancı oldun gittin.
Yıllarımı aldın gittin, Düşlerimi yaktın gittin, Ben sevgiyi ömür sandım, Sen baharı kışa çevirdin
Bir türkü kaldı senden bana, Bir de geceleri dinmeyen sızı. Adını anmasam da, Kalbim hâlâ seni çağırır gizli gizli.

Dağlar bilir çektiğimi, Rüzgâr duyar ah ettiğimi, Bir resimde kaldı yüzün, Her geceye dert ektiğimi.

Bir türküde adın kaldı, Bir mendilde kokun kaldı, Benden sana kalan neyse, Hepsi gönlümde yarım kaldı
Yıllarımı aldın gittin, Bir sel gibi aktın gittin, Ben gönlümde seni saklarken, Bir yabancı oldun gittin...
Yıllarımı aldın gittin, Düşlerimi yaktın gittin, Ben sevgiyi ömür sandım, Sen baharı kışa çevirdin...

Bazı gidişler bitmez... İnsan alışır sanırlar... Ama bazı yaralar, Ömür boyu türkü olur.