Zühre Türkeli Şiirleri - Şair Zühre Türkeli

Gözlerindeki buğuda bir hüzün saklı,

Sanki rüzgar başka yöne esmiş gibi.

Sorma "başka biri mi var" diye,

Gönül Bahçesi
Canım kızım, bakma sen kışa, borana, İçinde bin çiçek açan bir bağ var. Bedendeki yorgunluk, gelip geçici, Gönül bahçen daima taze kalır, pürüzsüz.
Senin o hasta halin, o minik soğuk algınlığı, Birer imtihan, geçecek hepsi de. Unutma ki, en güçlü kökler derinde, Senin ruhun, en çetin fırtınaya bile dayanır.

Dışarısı nasıl olursa olsun, sen içindeki güneşi dinle. Umut, en keskin ilaç, en güzel merhemdir. Her yeni gün, yeni bir sayfa açar elbet, O temiz sayfaya en parlak hikayeni yaz.

Ben seversem gökyüzü gibi severim
Sessiz
Ama her şeyi saran o derinlikte
İçime çekerim ismini
Nefes gibi

Yine bir dert sardı garip gönlümü
Tükettim yollarda koca ömrümü
Kime desem dilsiz kalır sözümü

Düşlerin içinden süzülen bir ışık gibi, Gülüşün dağıtır bendeki kara bulutu. Her sözün kalbimde yeni bir filiz, Seninle yeşerir içimdeki sonsuz umut.

Aman... Aman... Bir elinde ömür tuttum, bir elinde ayrılık... Vardığım kapılar kilitli, bastığım topraklar çorak çıktı. Gözlerin vardı ya hani; o fotoğraflara sığmayan, hani o güneşten parlak... Şimdi kör bir kuyuya düştü o ışık, ne gelen var ne soran... Hey gidi yalan dünya, hey gidi vefasız sevda!

Kader vurdu sillesini, belimizi büktü de gitti, Sevda denen şu kor ateş, bağrımızı yaktı da gitti. Ben o yâri bir gül sandım, dikenine canımı verdim, O gitti de gölgesini, miras diye ekti de gitti.

Kimsede yok bu dert bende, sığmaz hiçbir kâğıda, Yürek dönmüş viraneye, benzer sessiz ağıda. Bir adam tanıdım amma, bakışları kaldı bende, Ruhu göçmüş kuşlar gibi, yarası sızlar bu tende.

Ey sevdiğim
Kalbine kimi aldın da beni ittin
Ey sevdiğim
Gönül sarayımın surlarını bir bir devirdin
Sana çıkan yolların hepsini kapatıp gittin
Beni bu ıssız karanlığın tam ortasında bitirdin

Dün geceyi dertle kapattım belki, Ama her sabah başka bir güneş doğar. Ruhumdaki o sızıyı dindirir elbet, Göğsümde filizlenen taze umutlar.

Kırılan yerlerimden çiçek açtım ben, Zorluklar beni bükse de yıkamaz. İçimdeki ışığı söndürmeye, Karanlığın gücü asla yetemez.

Gülümse ey gönlüm, yolun aydınlık, Kaderin heybesinde güzel günler var. Yarınlara dair büyük sözüm var; Beni bekliyor o masmavi ufuklar.

Sana Deli Gibi Vurgunum Haberin Olsun Kara Gözlüm
​Felek vurdu sillesini, döndüm şaşkına
Hasretin narıyla düştüm ben aşkına
Bir mecnun misali düştüm köşküne
Sana deli gibi vurgunum, haberin olsun kara gözlüm...
​Gönül bağım viran oldu, güllerim soldu

Ben, kalpteki dipsiz bir hasretin izindeyim, Bilinmez bir ışığın, derin bir sevdânın peşindeyim. İçimde bir kasırga, ruhumda dinmeyen bir akıntı, Gözlerin; tüm fırtınayı dindiren, sonsuz bir sükûnet anıtı.

Sen, ruhumun en derin yarasına sürülen merhemsin, Kalbimin kayıp coğrafyasını yeniden çizen nefesim. İçimde yanan o büyük aşk ateşinin kaynağı, Sen yoksan, her şey dipsiz bir boşluğa savrulan bir hüzün yaprağı.

Bu, sıradan bir duygu değil; ruhumun sonsuz özlemi, Hayatın tüm anlamını bulduğum o tatlı vuslat dönemi. Sana varmak, o kayıp yuvanın sıcaklığına dönmek demek, Her şeyi tamamlayan, tarifsiz bir huzura erişmek.