Zühre Türkeli Şiirleri - Şair Zühre Türkeli

Gözlerindeki buğuda bir hüzün saklı,

Sanki rüzgar başka yöne esmiş gibi.

Sorma "başka biri mi var" diye,

​Gönül bağım viran oldu,
Dertli başım duman oldu.
Yollar bitti, zaman doldu,
Giden gelmez, her şey soldu.
​Yüce dağlar yol vermedi,

Gönül Bahçesi
Canım kızım, bakma sen kışa, borana, İçinde bin çiçek açan bir bağ var. Bedendeki yorgunluk, gelip geçici, Gönül bahçen daima taze kalır, pürüzsüz.
Senin o hasta halin, o minik soğuk algınlığı, Birer imtihan, geçecek hepsi de. Unutma ki, en güçlü kökler derinde, Senin ruhun, en çetin fırtınaya bile dayanır.

Dışarısı nasıl olursa olsun, sen içindeki güneşi dinle. Umut, en keskin ilaç, en güzel merhemdir. Her yeni gün, yeni bir sayfa açar elbet, O temiz sayfaya en parlak hikayeni yaz.

Ben seversem gökyüzü gibi severim
Sessiz
Ama her şeyi saran o derinlikte
İçime çekerim ismini
Nefes gibi

Yine bir dert sardı garip gönlümü
Tükettim yollarda koca ömrümü
Kime desem dilsiz kalır sözümü

Çıktım yola can evinden canan ararım
Kalp gözüyle Hak kapısın her an ararım
Mürşid-i kâmilin izinde derya boylarım

Düşlerin içinden süzülen bir ışık gibi, Gülüşün dağıtır bendeki kara bulutu. Her sözün kalbimde yeni bir filiz, Seninle yeşerir içimdeki sonsuz umut.

Çok şans verdim, ömrümü harcadım yok yere,
İyiniyetimi yük ettiniz bu yorgun yüreğe.
Hataları affetmekten dizlerimde derman kalmadı,
Ben değer verdikçe kimse kıymetimi bilmedi,
​
Kapatıyorum artık gönlümün kapılarını,

Aman... Aman... Bir elinde ömür tuttum, bir elinde ayrılık... Vardığım kapılar kilitli, bastığım topraklar çorak çıktı. Gözlerin vardı ya hani; o fotoğraflara sığmayan, hani o güneşten parlak... Şimdi kör bir kuyuya düştü o ışık, ne gelen var ne soran... Hey gidi yalan dünya, hey gidi vefasız sevda!

Kader vurdu sillesini, belimizi büktü de gitti, Sevda denen şu kor ateş, bağrımızı yaktı da gitti. Ben o yâri bir gül sandım, dikenine canımı verdim, O gitti de gölgesini, miras diye ekti de gitti.

Kimsede yok bu dert bende, sığmaz hiçbir kâğıda, Yürek dönmüş viraneye, benzer sessiz ağıda. Bir adam tanıdım amma, bakışları kaldı bende, Ruhu göçmüş kuşlar gibi, yarası sızlar bu tende.

Yollarıma taş döşemişsin her yanım engel
Bu aşkın formülünü çözemedim bir türlü gel
Gözlerinle mühürledin kapattın tüm yolları
Sanki dersin bir trafik polisi, durduruyor kolları.
​