Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

tutamadığın kadar yakındım sana
uzak olsaydım bu kadar imkansız olmazdın
rutubetinden küflenmeye yüz tutmuş
şarkılar söylemeni istemedim senden
ulu orta adının geçtiği türkülerim var
dal kırıldı,gün yüzüme küstü

can yakışlarına köz olur hatıralar
kurtulamazsın ne yapsan..
bana seni unutturman lazım
ekmeği boğazımdan aşırmıyor yokluğun
sözcüklerin ipini kaçırdım elimden,
diyecek bir şey kaldı geriye;

Seni görünce
Görünce seni ışte
İçimin sevinesi tutuyor
 öyle birden bire
Birden bire öyle
Özlemişim bu hissetmeyi

Öyle geçerken uğramış gibi gözlerin,
Ne içeri gelesin var ,
Ne de dışarı da durasın.
Öyle geçerken uğramış gibi gözlerin,
Öyle uzaktan, öyle yakın.
Ruhumu dinlediğim yerleri ayrı severim ,

Sonra bir gün oldu işte,
Öylesine bir gün
Aynada sana benzeyen bir yüz gördüm..
Önce korkmadım değil,hatta irkildim.
Ne zaman nasıl oldu inan ki bende bilemedim.
Sonra sakinleştim yavaş yavaş,

Bir düşü ne güzel kılar
Allah'im ondan başka
Boynu eğik
Sana ama yalnız sana
Kalbi ince
Kalbi zarif bir endişe içinde.

Bir gün senden
Sesinden
Sözünden
Kaşindan
Gözünden
Huyundan suyundan

hangi zılgıt söndürür söyle
içime bıraktığın yangını
ve hangi sevinç bastırır
senin izlerini barındıran hüznü mü.
özledin mi?
öz, yani içimin içi özledim..

Hissettiğim bir şiir var içim de

Ama açığa çıkaracağım kelimeleri bulamıyorum.

Atomlarıma kadar hissediyorum

Bak !

Sen orada öyle susarak

Ben burada böyle bekleyerek