Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

şimdi ben!
mümkün mertebe
yelkenleri suyuna indire bilirim
gözlerine yenilir
bu galibiyeti kalbimde kutlaya bilirim
şimdi ben!

sevmek birazda İbrahim gibi
korkmamaktır,inandığı uğra ateşlere meydan okumaktır.
sevmek birazda Yasirler gibi olmaktı inandığı yolda ölmektir.
sevmek birazda Bilal olmaktı kızgın taşlara göğüs germektir
ama yılmamaktır.
sevmek atılan taşların önüne geçmektir.

Gidersen tutmam seni,

Kirmam kanatlarını eline,

Mecbur birakamam seni ,

Leyla diyorsam anlaman lazım..
Seni ötekilerden ötekileştirdiğimi.
Leyla adını büyük harfle yazıyorsam anla..
Diğer harflerden daha çok mürekkep tükettiğimi.
Yada kalemin deki en çok kömürü sana harcadığımı
Anlaman lazım Leyla seni sevdiğimi.

sesin ne var biliyor mu sun?
kuşlar var
ağaçlar var
denizler taşlar var
sesinde on beşinci yaşım
ilk ağrım

sarılmak sana
ve öylece sarılmak
içime çekercesine
sarılmak sana
sade kemik tıkırtıları duyulsun
ikimizin arasında

Kendimden çok seni tanıyor gibiyim .
Bu yüzden, sana öyle uzun uzun bakmam.
Neden öyle, yada bu kadar çok tanıdık geliyorsun ?
Içim de ki bu rahatlığın
Bu huzurun sebebini
Hem tanımlıyor

şimdi sen seversem!
her şeyden geçerim
yolun sonunu sonsuzluğa eklerim
şimdi seni seversem biliyorum kendimi
biliyorum işte yeniden var olurum
yüzünü yüzümde bilir

Bu dunya için yeni bir şey o gözlerin
Senin bundan haberin yok güzelim.
Ve ellerin yeni bir kelimedir literatür için
Farkindamisin bu güzelliğinin ?
Sözlerin ılık iklimlerden gelmedir senin
Artık sormazsin bunca gülen sevinen öź ne için.

şimdi yer beni
yokluğun buna muhtaç
gözlerinden akan her ömre
sür beni
çünkü yokluğun buna aç kalacak..