Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

siz bilmezsiniz o leylanın gözlerini
içinde neler saklıdır ne gizlidir.
leyla gözlerini saysın ki
gökten düşme aldır sarıdır
içinde kurutulmuş bahardır.
öyle durudur öyle yalın dır ki

birazda size susmayı doğru buluyoruz.
neticede cennettiniz,
şimdi biz cennetimizi gözden çıkardık,
gönlümüzüde siz boğdunuz.
siz haklısınız.
renkler bile uyumlu olmak zorunda.

dam uçlarında çok gezmişliğim vardı çocukluğumda,
anneme telefon açardı komşular
lütfen şu çocuğa bakın yoksa tepe taklak düşecek bir gün mazallah,
güvercin yavrusuna dokunduğum dan beri
anlamıştım o gün bu gün,benim yerim hep yükseklerdi,
yüksek duvar başları,ağaç dalları memleketim olmuştu,

Ki sana bakmak ;
Bu ömrü en güzel haliyle tamamlamaktır.


Aldığım nefesi verdiğim nefese katıp,
Seni sevdiğim kadar kendimi anlamamdir.

sevmekten korkmayın
sevin yaşayın
ve sevilmemekten de korkmayın
elbet bir gün sevilmeyecek siniz
bu ölüm değil
daha beteri yaşamak gibi

- senden önce ölmek isterim ben.

- fark etmez ki, bu duruma kapilipta çokta dramaya vurma kendini  ,her birimin deneyimleyecegi bir gerçek  nasılsa,hem nasıl olsa ölümü tadınca zaman kavramının aldatıcı bir şey olduğunu fark edeceğiz-

- çokmu duygusuzsun sen ne bileyim bu konuda

gök üstüne yağdığından beri
bence en güzel renk mavi.
hoş geldin iki gözüm
buyur geç
kalbime doğru.
bakışlarınla canıma kastın var!

kaçıp kaçıp yakalamaktan yorulduğun yerde
ben günümü gün ediyor
ellerimden gökler çiziyor
yerlere sen ekeliyorum
adım attığım yerele seni gizliyor
tekrar sana gelmek için seni seviyorum

Kendi kabuğuna,
çekilir gibi ,çekildim sana .
Deliksiz uykular gibiyim
İyi ve huzurlu .

Ekin ağacı,

çocuksun sen;
ala bildiğine güzel
eğlenceli ve neşeli
ay ışında parlayan
karanlığıma iyi gelen.