Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

Sana yar dediğim yerde sarıldım
Ruhuma işledim o an'i
Hem söylene ?!
Hangi ana yeniden doğurur bizi?
Gel !
Bu yaşamak, elimizden alınmadan

günlerden temmuzdu kış olmasına rağmen
sonra şiir olup bana düşüyordun
neye baksam
adı sen diye okunuyordun
hiç şikayet etmedim okudum.
bir harfini dilime vursam;

seni unutmak mı
bizi az da olsa tanıdın sa
unutmak mı sorusunun cevabını da
ezberine yerleştir
çünkü bu konuda ezber bozmuyorum
bu bir iddia değil

sana gel dememenin verdiği hazla
seni bu gün yeniden bir başka seviyorum..
ağzımın tadısın bilmelisin..
yeni çıkan yeşiller gibisin
seni seviyorum..
senin bilmediğin bir kokun var..

Vakitlerden gece,
Çınar ağacının nasil güzel oldugu meselesi konu.
yolun,uzaması için içimden ALLAH'a dua ediyorum.
ALLAH'ım ne kadar güzel bunlar.
resmin en alt tonu,lacivertmi lacivert.
ama ne lacivert!

Sende hayatımım güzel günleri var ,
Ay incisi,
Gül çekirdeğim ,
Köz ağacım,
Seviyorum seni, iyi günlerim benim.

Aldım günün kârını
Gözlerin de ki gülümsemeden,
Aldım günün kârını
Yüzlerinde ki sevgiden.
Neden olduğunu bilmiyorum ki ;
Sadece sana baktıkça ,

ey gövdem deki
uzun menzil
kar tütüyor gözlerin, temmuzun ortasında
ne kadar uzaklaşırsan o kadar yanacaksın
bu belli
ne kadar uzağındaysam o kadar yanacağım

Şimdi,sana uzun uzadiya öle bilirim
Bir rahmetin avlusunda..
Ellerim de uyuttugum her sancıyı
Şimdi,sana uyandira bilirim..

Şimdi, gökyüzünde bahar

Üşümem soğuktan değil de,
Selamsız sedasız çekip gitmekten kaynaklı,
Bu yüzden ne zaman aklıma düşsen.
Üşürüm ben..
Ne deme mi bekliyorsun hala,
Güneşi üşüttüğünü mü,