Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

Sen üvercinka,
Alaca kuşların
Yorulmuş kanatlarına verilmiş dinletisin.

Seni liman bilmiş her yorgun

Vuruldum mu sana
Yada çekildim mi?
Bilmiyorum.
Ama bir şey oldu !
Hem vuruldum
Hem çekildim sana .

- ugurlu ayak.
? efendim.
- sıkıldın mı?
? biraz.
- şenlik düzenleyelim mi?
? olur.

Enîs- i ruhum masmavi yüzün,

Tüm göğü içmiş gibi ulu,

Ne vakit daralsam bu dünya örgüsünde ,

tutamadığın kadar yakındım sana
uzak olsaydım bu kadar imkansız olmazdın
rutubetinden küflenmeye yüz tutmuş
şarkılar söylemeni istemedim senden
ulu orta adının geçtiği türkülerim var
dal kırıldı,gün yüzüme küstü

can yakışlarına köz olur hatıralar
kurtulamazsın ne yapsan..
bana seni unutturman lazım
ekmeği boğazımdan aşırmıyor yokluğun
sözcüklerin ipini kaçırdım elimden,
diyecek bir şey kaldı geriye;

Seni görünce
Görünce seni ışte
İçimin sevinesi tutuyor
 öyle birden bire
Birden bire öyle
Özlemişim bu hissetmeyi

Öyle geçerken uğramış gibi gözlerin,
Ne içeri gelesin var ,
Ne de dışarı da durasın.
Öyle geçerken uğramış gibi gözlerin,
Öyle uzaktan, öyle yakın.
Ruhumu dinlediğim yerleri ayrı severim ,

Sonra bir gün oldu işte,
Öylesine bir gün
Aynada sana benzeyen bir yüz gördüm..
Önce korkmadım değil,hatta irkildim.
Ne zaman nasıl oldu inan ki bende bilemedim.
Sonra sakinleştim yavaş yavaş,

Bir düşü ne güzel kılar
Allah'im ondan başka
Boynu eğik
Sana ama yalnız sana
Kalbi ince
Kalbi zarif bir endişe içinde.