Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

Bilmiyorum kaç gece daha seni doğuracak,
Kendi kendime yalandan ninniler söyleyerek.
Koynumda yokluğunu uyutacağım..
Kaç tane daha gece böyle olacak..
Sonra sabah olacak..mı...
Bilmiyorum işte..

cemo, söyle ne yapalım biz.
seni dinleyelim
dinleyerek yazalım ona
belkisi yok cevap versin artık
her defasın da değilse de çoğu defasında,
hep geç kalıyoruz cemo.

can yakışlarına köz olur hatıralar
kurtulamazsın ne yapsan..
bana seni unutturman lazım
ekmeği boğazımdan aşırmıyor yokluğun
sözcüklerin ipini kaçırdım elimden,
diyecek bir şey kaldı geriye;

Öyle geçerken uğramış gibi gözlerin,
Ne içeri gelesin var ,
Ne de dışarı da durasın.
Öyle geçerken uğramış gibi gözlerin,
Öyle uzaktan, öyle yakın.
Ruhumu dinlediğim yerleri ayrı severim ,

Sonra bir gün oldu işte,
Öylesine bir gün
Aynada sana benzeyen bir yüz gördüm..
Önce korkmadım değil,hatta irkildim.
Ne zaman nasıl oldu inan ki bende bilemedim.
Sonra sakinleştim yavaş yavaş,

Bir düşü ne güzel kılar
Allah'im ondan başka
Boynu eğik
Sana ama yalnız sana
Kalbi ince
Kalbi zarif bir endişe içinde.

Bir gün senden
Sesinden
Sözünden
Kaşindan
Gözünden
Huyundan suyundan

günlerden temmuzdu kış olmasına rağmen
sonra şiir olup bana düşüyordun
neye baksam
adı sen diye okunuyordun
hiç şikayet etmedim okudum.
bir harfini dilime vursam;

seni unutmak mı
bizi az da olsa tanıdın sa
unutmak mı sorusunun cevabını da
ezberine yerleştir
çünkü bu konuda ezber bozmuyorum
bu bir iddia değil

sana gel dememenin verdiği hazla
seni bu gün yeniden bir başka seviyorum..
ağzımın tadısın bilmelisin..
yeni çıkan yeşiller gibisin
seni seviyorum..
senin bilmediğin bir kokun var..