Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

Seni düşünerek
Dinlenmeye alıyorum ruhumu.
Bu dingin denizlerin soluğu sensin .


Kaç vakit oldu bilmem

Şimdi senin yüreğin ,
Sepserin gökyüzüdür .
Ne vakit  daralsam dunya da ,
Ayakta tutan sensin beni varlığınla .
Ellerin ise sıcağı yeni kurulmuş ev gibi
Yüzlerim ellerini evi bildi .

Bir şeyin böyle güzel ola bileceğine olanak vermiyordum.
Sana denk gelene değin.
Nedir sendeki bu herkeste olmayan .
Bir kere başta arz edeyim, izlemeye doyamıyorum ,
Denedim bıkılmiyirsun.
Seni bir kez görmem yetiyor ,

İyi ki varsın!
Sayen de;
Yaşaması daha kolay bir yer oldu bu dünya.
Bilmem işte ,
Ya da ne bileyim işte ?!h
Sen öyle güzel olmasan !

Tüm fotoğraflar siliniyor bir iki .
İsimler ,şanlar, kökler infilakıni imzalıyor duru bir çoşkuyla .
Ne kaldığını merak eden bakiyor ellerine usulca .
Seni görüyorum orada ,
Tüm fotoğraflar silinmiş iken .
Tüm o adlar unutulmuş iken.

Uğrun uğrun gaş altından bakınca
Can telef ediyor
Gül adem oğlu.
Bin canım olsa
Binbeşini feda ederim ya
Orası ayrı devlet -i bahtiyarlik .

Rüya gibisin ve bu bir kabus değil
Böyle güzel düş olmayı kim öğretti sana
Hemde bu dar vakitte
Hani ecel boğazıma dayanmışken
Hayrima iyiligime yoran yormuş seni
Gerisinin ne dediğini çokta

Kah estim; rüzgar gibi
Kah duruldum sular gibi
Bazen oldum toprak gibi
Çoğunda yandım ateş gibi
Kiminde durdum bir ot gibi
Kiminde yaşadım nefes gibi

Gönlümün sana akışını izliyorum
Sen ,bende hiç pişman olmamaksin .
Seninle olan bir dakika üç insan ömrüne bedel bir şenlik.
Sen hiç bir zaman şikayet etmeyeceğimsin .
Gönulden razı olduğumsun
Ictenlikle kabul ettigimsin

Susulacak yer,
O gözlerin ,
Oralar da iken dünyadan konuşmak
Zaman israfı gibi,
Seni yaşamak !
Sevgiyi hava gibi solumak gibi