Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

çığlık gibi hürsün
suskunluk kadar tutsağım şimdi
sevgin beni kahrı kamze edecek..
beni yokluğun la korkuta bilirmisin sandın.
seni sevgimle yeniden yeniden yazarım..
yazarımda yüreğinden kaçarsın.

çocuksun sen!
kırılınca ağlıyor
yüzüne bakınca gülümsüyorsun.
çocuksun sen!
elini tutunca seviniyor
boynundan öpünce mutlu oluyorsun.

seven sevdiğin süslemekten hiç yorulmaz
öğrenemeden gittiğin tek gerçek bu!
biraz daha kalsaydın anlardın.
evet gözleri kan dillim
gözlerine bakınca ben dünyayı terk eden idim.
şimdi düşün katlanamadığın bir yerde

Bayram yeridir gönüm
İnce bir o kadar zarif de gülüşün karşısında
Kara güller serilmiş inan ki kaşların kokusuna .
Açar hayat yeni baştan
Çivit mavisi duruşunda
Uçurumlar var bakışların ve dünya arasında.

Yüzün de dinlendim
Elin de uyudum
Gönlün de sevindim
Güzel yaşadım seni
Bin teşekkür
Bin sevgiyle

ne güzel uyuyor yıldızlar
saçlarında..
hiç mi görmüyorsun..
söylesene suskumrum
gözlerinde ki bu halde ne! ?
biraz değil çokça amalar var.

- müthiş bir hissiyat ya hu .
-ne ?
- ölüm.
-korkmuyormusun?
-olacak olandan neden korkayim?
- bu konuya nereden girdin ?

Olmayana çamur atmıyor.
Geçmişi oźlemeyip
An'da yaşayıp dem alıyor.
Pişmanlık içmeyip
Keşke suyuna bulanmıyor.
Insan da öyle nokta var .

çok sevgili sevgilim
sağ kaşının üstü
yüzündeki o naiflik
ellerindeki o zariflik
ve sesindeki nezaket
ve seni sevmelerim

Sana yeni bir şiir buldum!
Gozlerinde doğan.
Ellerinde açan
Sana yeni bir şiir buldum
Alnımda adı yazan
Kalbimde aşk diye atan