Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

şimdi kaç türlü gitsem,
ben kendimi biliyorum
bin türlü sana dönerim yeniden,
bırak kanatlarım yorulsun
bırak ne olursun
balıklarda aç,balıklarında karnı doymalı,

sevmek birazda İbrahim gibi
korkmamaktır,inandığı uğra ateşlere meydan okumaktır.
sevmek birazda Yasirler gibi olmaktı inandığı yolda ölmektir.
sevmek birazda Bilal olmaktı kızgın taşlara göğüs germektir
ama yılmamaktır.
sevmek atılan taşların önüne geçmektir.

Leyla diyorsam anlaman lazım..
Seni ötekilerden ötekileştirdiğimi.
Leyla adını büyük harfle yazıyorsam anla..
Diğer harflerden daha çok mürekkep tükettiğimi.
Yada kalemin deki en çok kömürü sana harcadığımı
Anlaman lazım Leyla seni sevdiğimi.

şimdi sen seversem!
her şeyden geçerim
yolun sonunu sonsuzluğa eklerim
şimdi seni seversem biliyorum kendimi
biliyorum işte yeniden var olurum
yüzünü yüzümde bilir

Sana sebepsiz bir aşk sundum
Bu yüzden
İşte bu yüzden
Yalnız bu yüzden
Hiç bir sebebe dayanarak sitem edemezsin
Aglayamazsın

Bu bastığın toprak yada taş öte
Ezdiğin kalbim di sevgili
Ruhum sıkkın ve yorğunum üstelik.
Cefası geçmeyen dertlerde sendeyim
Elem,elem üstüne yıkılmış
Sonsuz sensizliklerdeyim

yüzü yari tarafında kesilmiş
bir adamın elinde ki son sigarayım
hani kim sorsa yok dediği
sadece kendine gizlediği
en mutlu yada en kederli anında
darda kaldığın da daraldığında

şimdi yer beni
yokluğun buna muhtaç
gözlerinden akan her ömre
sür beni
çünkü yokluğun buna aç kalacak..

beni daha ne kadar terk edeceksin bilmiyorum ama,
seni terk etmek ilk yüzyılımın içinde yok daha
şu yüzyıl geçince bir bakarız o durma
şimdi sevmeler den sen
sevilmeler den ben deyim daha
sevildiğini bilmek biraz da şımarmak tır

Beni anlatacak bir kelime yok artık
Senden sonra
Biraz gece uykusu
Biraz gündüz rüyası gibiyim artık
Bundan sonra
Sana sitem edemeyecegin bir aşk la geldim