Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

Leyla öyle bir düşmeyle düş dün ki gönlümüze.
Bizde bizden eserin tozu dahi kalmadı.
Her şey sen tarafından aşka bulan dı..
Yine ne gece koydun ne gündüzü bildirdin.
Söylesene Leyla bu zaman aralığının bir adı var mı.
Yoksa oda senin gibi Aşka kurulmuş bir tuzak mı.

Hem seni sevdiysem ne olmuş,
Say/ki bir ölü bir ceylanım can evimden vurulmuşum.
O kadar ölüyüm ki etlerim çürümeye yüz tutmuş.
Tam toprağa karışacakken,
Saçımın son teline yarin içinden geçen sesi duyulmuş.
Ete kemiğe yeniden bürünmüşlüğüm olmuşsun..

Başım yerde Leyla
Gözüm yerin yedi kat dibin de
Bakışlarım zamanı yırtar inadına.
Gideceği yer sen,
Görmek istediği yine sen..
Ölmek istediği yer sinen.

Leyla seni seviyorum biliyorsun..
Bilmiyorsun diye kedere vurmayacağım kendimi..
Bak yüzüm gözüm beni sevmiyor sunun sevinciyle dolu..

Gelemediğin her yere geleceğim bundan sonra..
Hep senin yerine..

bir şair kaleminden bıkmadan
bir dua okunmaktan yorulmadan
bir anne çocuğunu yolda unutmadan
gel diyorum! gel bana!
Ley ve la
bir gül dalından yine bir daha kopmadan

Hastan değilim,
Lakin fena tutuldum sana ,
Nasıl ki bir ruh bir bedene tutulur ya ,
Işte öyle tutuldum sana .
Ki bir şikayetim yok ,
O ruh sende durdukça,

Bayramı gözleyen çocuklar gibi
Patır kütür seviyor kalbim seni
Öyle guzel bakma! diyorum sana!
Dinlemiyorsun beni
Sen öyle guzel bakinca
Kalbimde dinlemiyor beni

Dumansız akan  ateşler gibi

Sardın beni ,

Ey gözümü bürüyen anka

Yer yerin de değil sanki
Nede ayaklarım toprakta

Dokunduğun dağların kârını eritiyorsun orada .
Ben ne bir dağım
Ne de karlarım var burada.

Bu kalbimdeki
Hiç durmadan yenilenen coşkuyu ne yapsam ola..
Yanına koyup kaçsam
Birazda sen uğraşsan diyorum.
Sana toz toprak içinde geldim anla !
Sana nasıl geldigimi anla !