Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

Ne zamandan beri ,
Gözlerimden bakan sensin ,
Güne bakanım,
Mevzilerimi saranım.
Öyle güzel ki ;
Benden bakıp seni görmek .

Aşk -ben seni yakarım razımisin?
İnsan -razıyım.
Ask -ben seni seneden eder dururum razımısın?
İnsan-razıyım.
Aşk -ben seni hiç eder dururum razımısın?
Insan-razıyım.

Bulutlara karştım biraz
En sevdigim mevsim gibi döşenince sen
Ne edeyim ne yapayim bilemedim yine
Icimde ki bu yeni sevmelerin sevinci
Hokkabaz bir iki adimin
Ikliminde

Seni görünce bir anda
Vaktin en karanlık aninda
Düşüncemde,
Düşüncemin deli köşesinde
Icimde bir nazım sevinci yukselir ha bire
Ah sen orada

Sen dünyalara değen
Ve oraları hiç eden ..
Seni görünce tüm durağanligim bitiyor
Ritim bozulmasi yaşıyor kalbim ..
Seni düşündükçe içmeden içmişlere dönüyorum
Dokunsam şaraba bilir ve bilirim

Sen bana Allah'in ikramisin
Bu yüzden geri çevrilemez olansin
Anlamıyor musun?

Sen bana
bir elime ayı ötekine güneşi verseler dahi..

benim sana kızmam sen üzülünce ye kadarmış.
bunu kalbim yerinde ağrıyınca bildim.
bunu daha sana bakmadan hissetmenin
komikliğine ara ara gülmekteyim hala.
ne beter sevmekmiş te anlamamışım.
gözlerinden sürgün yediğim serserim

Ya sözler de biterse ...

O vakit bakışır insanlar bir biriyle.
O vakit buluşur ruhlar bir biriyle.
O vakit dokunur insanlar bir birine .
O vakit düşünür insanlar bir birini.

Dünyanın tozu dumanı ić inde,
nasılda;
temiz hava,berrak su gibi duruyorsun orada.
Seni bilmem ben,
aklim ve ruhumla mecburen
mecburum sana.

Şimdi
Gidiyormusun?
Öylece
Daha başlamadan
Daha tam olmadan
Çiçekler dalında açmadan