Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

sen gidince kırılır lale
incinir yürek
susar cümbüşler her bir renkte
alemin eteklerine ziller döşenir
uyur gece
gündüz kıvranır bellerinde

Yüzümün şeklini aşka çevirir ellerin.
Yapma!
Ben daha kimseyi bu kadar sevmedim.
Hem seven sevdigine bu kadar susar mı sevdiğim.
Yoksa!
Öldü mü içinde yaşayan yanlarin

merkezinden dağları görünen bir şehirden bahsetmek isterim sana..
ve yüreğimi hüzün dolu yüküyle fırtınalı denize sürükledin
gök kırığı bir şiir söyle bana
yada alemi baştan yaratan bir hikaye anlat..
durulması lazım aramızdaki kıyametin.
sana yazılma sırasını bekleyen tüm mektupları susturdum şimdi

sarılmak sana
ve öylece sarılmak
içime çekercesine
sarılmak sana
sade kemik tıkırtıları duyulsun
ikimizin arasında

Kendimden çok seni tanıyor gibiyim .
Bu yüzden, sana öyle uzun uzun bakmam.
Neden öyle, yada bu kadar çok tanıdık geliyorsun ?
Içim de ki bu rahatlığın
Bu huzurun sebebini
Hem tanımlıyor

Sesinde ne var biliyor mu sun?
Severek yaşadıklar im
Şükründen çıkamadıklarım var!

Sesinde ne var biliyor mu sun?
Uykusundan yeni kalkmış çocuğun

Bilmiyorum kaç gece daha seni doğuracak,
Kendi kendime yalandan ninniler söyleyerek.
Koynumda yokluğunu uyutacağım..
Kaç tane daha gece böyle olacak..
Sonra sabah olacak..mı...
Bilmiyorum işte..

cemo, söyle ne yapalım biz.
seni dinleyelim
dinleyerek yazalım ona
belkisi yok cevap versin artık
her defasın da değilse de çoğu defasında,
hep geç kalıyoruz cemo.

can yakışlarına köz olur hatıralar
kurtulamazsın ne yapsan..
bana seni unutturman lazım
ekmeği boğazımdan aşırmıyor yokluğun
sözcüklerin ipini kaçırdım elimden,
diyecek bir şey kaldı geriye;

Öyle geçerken uğramış gibi gözlerin,
Ne içeri gelesin var ,
Ne de dışarı da durasın.
Öyle geçerken uğramış gibi gözlerin,
Öyle uzaktan, öyle yakın.
Ruhumu dinlediğim yerleri ayrı severim ,