Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

sevgilim nasılsın?
nasılsın sevgilim?
benimle bir yola bir yolculuğa çıka bilirmisin ,
çıkalım ama biz!
medeni millet vekillerinin varlığı sağ olsun sevgilim,
gel biz medeniyetsizce şiirler yazmaya devam edelim,

Işığa nakış atılır mi deme ;
Bak,iyi bak !
Hayat tarafindan, sen ruhuma ten diye, işleniyorsun işte.
Bak, artık bir ben yok .
Bir sen varsın artık .
Bakan, gören ,duyan ,dokunan, uyuyan, uyanan, seven aşık olan ikimizsiz artık.

Hani bayramı gözleyen çocukları bilirmisin ?
Seni seven kalbimin dönüştüğü iklim böyle bir şey..
Sen öyle durunca karşımda
Aşk gibi ..
Hayat gibi ..

Dünya dışı olaylardan ,

Ölüm ötesi ışıklardan geldin ,

Seni düşünerek sevinen biriyim ,

tomurcuk çay gibisin azizim
şekersiz de içilir sin
ve dudaklarımda katran kara yokluğunla bilindin,
tatıldın..
gözlerimden içil din
kalbim de ikamet-i son yer belledin

Şimdi senin yüzün ,
Sevincimin öz-hanıdır
Aynası kırılmış ruhumun
Tamiri iftiharıdir
Gözlerinde yeşeriyor hayat hiç durmadan
Ab-ı hayat işlemiş hûdâ

hangi şiirden düştün bana;
hangi rüyada ıskaladım seni,
ve hangi sabahında yoramadın beni hayrına.
hangi suskunlukta bıraktın beni hatırla!
gök yüzüne sığdıramadığım sevmeyi,alıp giderken sen;
hangi pusuya yatırdın gitmeleri,

Egemen bir öyküye başlıyorum seni görünce..
Anlık ömürler derlediğim de doğrudur
O yeni uyanmış bakişlarından
Hem söylesene
Hep böyle güzelmi bakarsin sen ..
Hani ;

Anlamiyormusun?
-Evet canım yandı
Ama sen tarafından değil!
Anla/mi yor mu sun?
Biz dünyanın etrafında dolaşıyoruz
Dünya bizim değil

siz bilmezsiniz o belayı şahendeyi
yüreğimizdeki tarumar ettiği yerlerin
hiç incinmediğini.
onun bakışı
içimizde ki ölülere birer rahmet harikası olduğunu
kaybedilmiş bir maçın hen hüzünlü galibi olduğunu