Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

Böyle, ellerimle yüzünü kaplayıp sevmek istiyorum,
Dağıtıp saçlarını
Hırpalayıp yüzlerini
Böyle ellerimle yüzünü kaplayıp sevmek istiyorum.
Bu nasıl bir can çekmesi anlamıyorsun.
Daha çoğu ben anlayamıyorum.

Sevmek hayatı kurtarmak demektir ya hani
Her dilde yâr aynı manada dir ya ..
Seni severek ömrümü kurtardım say!
Aşk özümde
Muhabbetin sancagina vuruldum say..
Gözümün kıyılarına

ve öylece sarılmak sana
içme çekercesine
sarılmak sana
sana sarılmak!
say ki kemik tıkırtıları duyulsun
yorulduğum yerden sarılmak sesine..

Git deseydin anlardık,seni.
Anlamaz mı sandın sen bizi.
Bize bir söz söylemeye tenezzül etmediğin için,
Bak bize,
Bana ve gönlüme..
Sayende iki kişi olduk..

Sana baktığım her vakit..
Nasipsizliğimi yüzüme vurma..
Biraz bırak ta beni bir bakışımla..
Unutayım talihimin karasını ak alnın da.

Hiç mi sadaka gerekmiyor sana..

taze baharla gibisin seni seviyorum
sana gel dememenin verdiği hazla
seni bu gün yeniden bir başka seviyorum..
ağzımın tadısın bilmelisin..
yeni çıkan yeşiller gibisin
seni seviyorum..

Ve ay karasi yüzün de,
Doğan güneşle,
Isınır bunca dünyalar,
Gözlerin, ekmek ufalıyor ha bire kuşlara.
Bundandır seni severken
Içimi saran cıvıltılar.

Yüzünün yanından uzanan patikalar ,
Gözlerinden gözlerime aşka çıkar,
Ve ben bu duruma sevinirim öylece.
Dağlara uzanan evler gibi
Sevinirim öylece .
Sen gördüğüme sevindiğim ,

Seni düşünüyorum
İkimizi düşünüyorum
Uzanmışız otların üzerine
Masmavi göğü seyrediyoruz
Bulutlari bir şeye benzetmeye başlıyoruz
Hava güzel

Öyle ,durduğun yerden
Hayatin anlamsizliğını bozuyorsun
Bu kafi.
Hem Aşkin yanin da
Acı artik çok klişe ,
Ve bu yalan haber tüm mecralar da