Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

bebeğim şemsiyemin uçlarını kırdım,
adını sormayı bıraktım,sana yeni adlar taktım takıştırdım,
şimdi daha çok parlıyorsun
kargalar üşüşmesin diyede,sinemdeki tarlaya hayalinden korkuluk yaptım.
artık yokluğun kadar, güneşte ıslana biliyorum.
yokluğunda rüzgarın yüzüme vurmasını hissediyorum,

Ve bil ki bir yüreğe düşen her iz kalıcıdır.
Adına şiirler yazmak kolayıma gidiyor,
Yoksa seni sevmemle bir alakası yok.
bir kadını susturmak zordur derler ya,
Sen tüm sözlerimi söyleyeceklerimi kökünden kestin.
Sana giden çıkan kaçan yolları tek tek vurduğum da da..

sen öyle içten,
sen öyle içimden,
vurgun yemiş, vurgun yedirmiş bir hendeke,
söyle bundan sonra hangi an aklar bizi.
hangi yön çevirir bizi bir birimize.
şimdi sustuk değilmi ikimizde.

bana ellerinin mealini yap!
onsan sonra sus
ondan sonra susarım
hiç beklemediğin şekilde susarım
öyle bir susarım ki
sen dahi şaşarsın

Sana tarihten mısralar dökeyim
Gel yanıma
Dizini dizime vur
ellerimi kucakla
Üşüyünce gökten güneşi alırız aramıza
Yada dur güneşi bile almayalım aramıza ikimizden başka

şimdi kim derdi
turuncudan düşme
uçurumun en ırağında
var olmayı beklerken
ay dolanır ellerine.
rengi unutulmuş,ne kadar beklemek varsa cemalinde.

bir insan gelir ve sizi ve içinizi susturur
konuşamaz eder sizi
aklınız durur
söyleyecek tüm sözlerinizi susturur..
bunu neden yapar ki
bir insan..

özlemek kelimelerimi kalabalıklaştırıyor
bana benden yakın sın ama hala gün geçtikçe
arta arta özleniyor sun dedim
engelleme ne olursun dedim.
seni seviyorum ve birde özlüyorum diye ekledim.
göster ispat et dedi,

Ölüme üzülen kim? !
Acisindan ürken kim!
Gelişinden kaçan kim!
Yokluğun dururken yanimda..
Geceyi saran ne
Gündüze dogan ne?

ne oldu da uçsuz denizlerin
çöllerde susuzluktan öldü.
ve rüzgarını hangi uykunda çaldırdın?
bu içim deki hiç bitmeyecek biliyorsun.
benden korkma!
benden ürkme!