Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

Yalnızlığı seviyorum diye yargilama beni,
Çünkü orada diğerleri yok
Yalnızca sen varsin..

Allah'ım çok güzel !
Böyle işte, karşısına otur,

belkide sen diye,
ben diye birşey yoktu.
ortalıkta gezinen
aşk kılığına bürünmüş bir aldatmacaydı

yoksa canımın bu kadar yanışı,

çığlık gibi hürsün
suskunluk kadar tutsağım şimdi
sevgin beni kahrı kamze edecek..
beni yokluğun la korkuta bilirmisin sandın.
seni sevgimle yeniden yeniden yazarım..
yazarımda yüreğinden kaçarsın.

Tütsülenir dünya gözlerin de

Sen yara açmaz ekin gibi şuram da

Ta şuram da

Cigerlerime oturan bu ağır vehamet
Merak etme elbet bir gün geçecek
Bir gün ellerin ellerime geçecek
Gözlerim gözlerine değecek
  şahane bir suskunluğu
Birlikteliğimiz süsleyecek

Sevgilim .
Bu dünya hiç durmadan ,
Senin başıma gelen en güzel şey olduğunu hatırlatıp duruyor bana.
" Bunun için, dünya teşekkür ederim sana ."
Sevgilim.
Beni bu dünyadan yalnizca seni sevmek pakliyor bu sıra.

Öyle ,hâlini ahvalini sevdiğim
Senin duruşunu severim.
Gözlerimin dinlence alanı,
Seni gidi sevimli .
Seviyorum seni,
Duruşunu oluşunu..

İçim de aşk var oldukça!
Yaşadığımı var sayıyorum.
Ve sana her baktığım da yaşadığımı anlıyorum.
" Kestane rengi gözlerin
Empirme beyazı ellerin
Lâl olduğum yer suretin

çocuksun sen!
kırılınca ağlıyor
yüzüne bakınca gülümsüyorsun.
çocuksun sen!
elini tutunca seviniyor
boynundan öpünce mutlu oluyorsun.

Sana benden sorarlar
O kimdir diye..
De ki..
O bir yol bilmez
Zaman yetmez
Insan seçmez